پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی

word
97
2 MB
32033
مشخص نشده
کارشناسی ارشد
قیمت: ۱۲,۶۱۰ تومان
دانلود فایل
  • خلاصه
  • فهرست و منابع
  • خلاصه پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی

    پایان نامه کارشناسی ارشد

    گروه کاردرمانی

    چکیده فارسی

    مقدمه: شیوع روز افزون سکته مغزی، لزوم استفاده از ابزار و تکنیک های موثرتر در این بیماری جهت کاهش طول مدت درمان وتسریع و تسهیل بهبودی و برگشت عملکرد اندامهای مبتلا را می طلبد. بنابراین،  پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بیوفیدبک بر دامنه حرکتی و عملکرد روزمره زندگی بیماران سکته مغزی انجام شد.

    متود: تعداد 24 نفر بیمار مبتلا به سکته مغزی، با میانگین سنی 75/54 در این پژوهش شرکت کردند، که بطور تصادفی به دو گروه آزمون و کنترل تقسیم شدند. با توجه به نقش کلیدی دست در انجام کارهای روزانه، عملکرد آن قبل و بعد از مداخله مورد ارزیابی اسپاستی سیتی با آزمون  آشورث ، ارزیابی دامنه حرکتی آرنج، مچ دست و انگشتان با گونیامتر و عملکرد روزمره زندگی با آزمون  بارتل قرار گرفت. دو گروه با تمرینات رایج کاردرمانی (گروه کنترل) و این تمرینات همراه با بیوفیدبک (گروه آزمایش) به مدت 3 ماه تحت درمان و بررسی قرار گرفتند.

    یافته ها: با ارائه بیوفیدبک، شدت اسپاستیسیتی در دست 4 نفر از گروه آزمایش از 1 به صفر تقلیل یافت در حالیکه در گروه کنترل تنها یک نفرتقلیل اسپاستیسیتی داشت. استفاده از بیوفیدبک منجر به افزایش معنادار دامنه حرکتی  آرنج (P<0.001، مچ دست(P<0.003)  و انگشت(p<0.001)  نسبت به گروه کنترل شد. همچنین پس از مداخله، نمره بارتل در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنادار داشت (p<0.001).

     نتیجه گیری: استفاده از بیوفیدبک تراپی در ترکیب با درمان های روتین کاردرمانی تاثیر مضاغف و تعیین کننده بر بهبود دامنه حرکتی مفاصل اندام فوقانی و عملکرد روزمره زندگی دارد.

    کلیدواژه: سکته مغزی، حرکت اکستنسیون مچ، الکترومیوگرافی بیوفیدبک

     

     

    فصل اول

     

    (1-1) مقدمه

    آسیب های عروقی مغز شایعترین بیماری های ناتوان کننده دستگاه عصبی می باشد. سکته مغزی، حادثه مغزی عروقی است که در تعریف به معنای کاهش ناگهانی تامین جریان خون است که به علت اختلال در رگهای خونی ورودی مغز بوجود می آید. در نتیجه فقدان اکسیژن سبب می شود که بافت مغز آسیب ببیند یا حتی نابود شود. سکته مغزی در اثر هماتوم در مغز نیز اتفاق می افتد. این بیماری، حادثه ای مغزی - عروقی  است که بطور ناگهانی ایجاد شده و مربوط به عملکرد ناحیه ای (یا کلی) مغز می باشد که بیش از 24 ساعت تداوم می یابد و هیچ علت واضحی جز منشأ عروقی ندارد. این بیماری سبب مرگ حدود نیمی از مبتلایان شده و نیمی دیگر که زنده می مانند عمدتا دچار معلولیت های دائمی می شوند [1]. سکته مغزی یکی از شایعترین بیماری های نورولوژیک ناتوان کننده در سنین بزرگسالی است که در واقع علت بستری شدن نیمی از بیماران نورولوژیک است [2]. 

    سکته مغزی می تواند اختلالات جسمی از قبیل: ضعف، کرختی عضلات صورت، بازو و پاها به خصوص در یک طرف بدن، عدم تعادل، کاهش هوشیاری، عدم توانایی تکلم، سردرد و گیجی، اختلالات بینایی، بی اختیاری ادرار و مدفوع، اشکال در بلع، کرختی و سوزش قسمت های بدن، اشکال در درک وضعیت و موقعیت، دو بینی و تاری دید و یا از دست دادن بینایی به خصوص در یک چشم وعدم توانایی در انجام حرکات ظریف گردد [1].

    بروز اختلالات حرکتی، روانی منجر به عدم بکارگیری اندام، ضعف و فلج بیشتر، اختلال در انجام فعالیت های روزمره زندگی، وابستگی بیشتر و نهایتا کاهش سطح کیفیت زندگی می شود. بنابراین به علت بروز چنین اختلالاتی انجام درمان به موقع ضروری است. روش های درمانی نیز مشتمل بر جراحی در (صورت لزوم) برای برداشتن لخته از شریان مغزی، استفاده از داروهای حل کننده خون و نهایتا برنامه توانبخشی همچون فیزیوتراپی، کاردرمانی و گفتاردرمانی می باشد [1].

    کاردرمانی یکی از شاخه های علوم توانبخشی است که با استفاده از تمرینات و فعالیت های هدفمند برای افراد مبتلا به بیماری های نورولوژیک از جمله سکته مغزی کاربردی است، در صورت انجام کاردرمانی به موقع و به میزان کافی، معلولیت و مشکلات ناشی از بیماری کاهش خواهد یافت و بیمار می تواند توانایی و استقلال از دست رفته خود را بازیابد [3]. در این فصل به بیان مسئله، اهمیت و ضرورت پژوهش، تعریف نظری و عملیاتی واژه های کلیدی پژوهش خواهیم پرداخت.

     

     

     

     

     

    (2-1) بیان مسئله 

    از آنجا که تمامی فعالیت های جسمانی و روانی تحت کنترل مغز می باشد، آسیب به سلولهای مغزی بدلیل سکته مغزی  سبب ایجاد اختلال در فعالیت های جسمی و ذهنی فرد می گردد. این اختلالات جسمی و ذهنی تأثیرات شدیدی بر کیفیت زندگی می گذارد. تحقیقات نشان داده اند که دلیل اصلی اختلال عملکردی در فعالیت های روزمره زندگی پس از سکته مغزی، فلج اندام فوقانی است با وجود تأثیرات مهمی که اندام فوقانی بر فعالیت های روزمره زندگی  زندگی فرد مثل لباس پوشیدن، غذا خوردن و ... دارد، آسیب در این ناحیه کیفیت زندگی را کاهش داده و پیامدهایی مثل افسردگی و کاهش اعتماد به نفس را در پی خواهد داشت [1]. 

    کاردرمانی به عنوان بخشی از توانبخشی می تواند سهم مهمی در بهبودی و مدیریت بیماران سکته مغزی داشته باشد. کاردرمانگر به دلیل وسعت جنبه های درمانی که شامل: درمان در حیطه حرکت، شناخت و درک بیمار است؛ معمولا بیشترین زمان درمانی را نسبت به سایر اعضای تیم درمانی با بیمار صرف می کند، همچنین با استفاده از تکنیک های درمانی موثر که بیمار فعالانه در آن درگیر می شود باعث بهبودی اندام فوقانی می گردد. به واسطه این تکنیک های درمانی مهارت های عملکردی در بیمار تقویت می شود، آموزش مهارت های عملکردی باعث پیشرفت در بهبودی همه جانبه فعالیت های روزمره زندگی  و ارتقاء فعالیت های روزمره با استفاده از ابزار  می شود [4]. در این راستا هدف کاردرمانی بازگردانی بیماران به حداکثر توانایی فیزیکی، ذهنی و اجتماعی است. اساس فلسفی کاردرمانی، درمان فعالانه بیمار است؛ بطوریکه بتواند توانایی های فیزیکی و ذهنی موجود را در جهت بهبودی روز افزون بکار گیرد. انجام فعالیت های هدفمندی که سلامت روان و محیط اجتماعی و فیزیکی را میسر سازد. برای نیل به این مقصود کاردرمانگر پیشبرد همه جانبه بیمار را در نظر گرفته و مطابق با آن برنامه درمانی مؤثر را با استفاده از مدالیته مناسب که بهترین کیفیت درمان و در عین حال کوتاهترین و کم هزینه ترین نیز می باشد را بکار می بندد [2]. 

    از آنجا ییکه معلولیتهای ناشی از سکته منجر به کاهش عملکرد روزانه و مشارکت اجتماعی افراد مبتلا می شود لذا کاردرمانی بعنوان بخش مهمی از توانبخشی برای رسیدن فرد به حداکثر استقلال کمک کننده است. برای دستیابی به این اهداف بلند مدت اهداف کوتاه مدتی در نظر گرفته می شود، از آن جمله: افزایش آگاهی از الگوهای حرکات طبیعی و پیشرفت پاسخ های ارادی و غیر ارادی، کاهش سینرژی های اکستنسوری یا فلکسوری، کاهش رفلکسهای مزاحم، کاهش اسپاستیسیته، افزایش قدرت و تحمل الگوهای حرکتی طبیعی، افزایش هماهنگی، کاهش یا رفع محدودیت دامنه حرکتی مفاصل، حمایت از عضو دردناک در موارد شانه درد  و افزایش دامنه حرکتی مفاصل، مشارکت فعالانه بیمار در فعالیت ها و کسب حداکثر استقلال در عملکرد روزمره زندگی می باشد [1]. در این پروسه از درمان های متفاوتی استفاده می شود. یکی از روش هایی که می توان جزء مداخلات درمانی توانبخشی سکته مغزی قرار داد، بیوفیدبک تراپی است.

    سالهاست که استفاده های متفاوتی از بیوفیدبک در طب بالینی بیماریهای اسکلتی عضلانی و بیماران مغزی-نخاعی صورت گرفته است که در هر جنس و گروه سنی مطالعه شده است. در کار با بیوفیدبک بیشترین تأکید بر دریافت پاسخ نسبتاَ سریع بیمار، ایجاد مشارکت فعال بیمار، آموزش این تکنیک به بیمارجهت استفاده در منزل، افزایش استقلال بیمار و کاهش هزینه های بهداشتی می باشد. بیوفیدبک یک درمان نسبتا ساده و مؤثر برای بیماری های عصبی عضلانی است که برای گسترش مکان درمان حتی می توان آن را به خانواده بیمار آموزش داد [5].

    در پروسه ایجاد سکته مغزی راههای حرکتی مرکزی اصلی که تنظیم تون نرمال را برعهده دارند آسیب می بینند و عملکرد آنها دچار اختلال می شوند ولی ممکن است برخی راههای حرکتی که قبلا بدون استفاده بوده اند بواسطه سکته مغزی آسیب نبینند، بیماران می توانند یاد بگیرند که این راههای حرکتی غیر فعال را فعال کنند، این عمل با آموزش بیوفیدبک به بیمار میسر است [6, 7].

     

    Introduction: Progressively increase in incidence of stroke urges us to use the more effective

    techniques and tools to decrease duration of intervention and facilitate or accelerate recovery of function in the effected limbs. Hence, we aimed to study the effectiveness of biofeedback therapy on the range of motion and then, activities of daily living in stroke survivors.    

    Materials and Methods: Participants were 24 patients with stroke (mean age 54.75 year) which were divided randomly in experiment and control groups. Considering the key role of hand in

    activities of daily living, the affected hands were evaluated before and after intervention using Ashworth test to evaluate spasticity, goniometry to measure range of motion in elbow, wrist and metacarpophalangeal, and Barthel questionnaire for activities of daily living. The two groups received current occupational therapy intervention for 3 months, three 45 minutes session a week. The experimental group received an addition of 15 minutes biofeedback each session.

    Results: Four subjects in experimental group showed a decrease in spasticity from 1 to zero in Ashworth test, but in control group only 1 patient changed from 1 to zero. Using biofeedback resulted in significant increase in range of motion in elbow (p<0.001), wrist (p<0.003) and finger (p<0.001) in experiment group in comparison with control group. Furthermore, Barthel score in experimental group showed a significant increase when compared with the control group( p<0.001

     

    MSc. In Occupational Therapy Dept.  University of Social Welfare and Rehabilitation Science. Tehran. Iran. 6 Correspond Authore: Assistant Professor in Neuroscience. Assist. Prof. Occupational Therapy Dept. University of Social Welfare and Rehabilitation Science. Tehran. Iran. h.haghgoo@uswr.ac.ir 7 PhD in Neuroscience. Occupational Therapy Dept. University of Social Welfare and Rehabilitation Science. Tehran. Iran. 8Assistant Professor of Biostatistics. Department of Biostatistics, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences

     

    Conclusion: Biofeedback in accompanying with routine occupational therapy has additional and

    determining effects on recovery of range of motion in upper extremities and activities of daily

    living in patients with stroke.

    Keywords: stroke, range of motion, biofeedback, activities of daily living

  • فهرست و منابع پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی

    فهرست:

    فصل اول: کلیات پژوهش    

    (1-1) مقدمه.........................................................................................................................      1

    (2-1) بیان مسئله...............................................................................................................     2 

    (3-1) اهمیت و ضرورت پژوهش............................................................................................     4       

    (4-1) تعریف مفاهیم...........................................................................................................     6

    (1-4-1) بیوفیدبک .................................................................................................................     6

    (2-4-1) سکته مغزی .............................................................................................................    6

    (3-4-1) دامنه حرکتی مفاصل دست ...........................................................................................     6

    (4-4-1) وضعیت شناختی .......................................................................................................    6

    (5-4-1) عملکرد روزمره زندگی ..............................................................................................     7

    (6-4-1) میزان تون عضلانی اسپاستیسیتی ..................................................................................      7

    (5-1) اهداف پژوهش.................................................................................................................     7

    (1-5-1) هدف کلی................................................................................................................      7

    (2-5-1) اهداف اختصاصی ....................................................................................................      7

    (3-5-1) اهداف کاربردی .......................................................................................................      8 

    (6-1) سوالات و فرضیات .....................................................................................................       8

     

    فصل دوم: گستره نظری و پیشینه پژوهش......................................................................       10

    (1-2) مقدمه........................................................................................................................         10

    (2-2) تعریف سکته مغزی ....................................................................................................       10      

    (3-2) علت شناسی وشیوع........................................................................................        11

    (4-2) علل سکته مغزی.......................................................................................................        12

    (1-4-2) سکته ایسمیک .......................................................................................................       12

    (2-4-2) سکته هموراژیک ...................................................................................................       12

     (5-2) علائم سکته مغزی......................................................................................................     13

    (6-2) پیامدهای سکته مغزی................................................................................................        13

    (1-6-2) عوارض زودرس ....................................................................................................     13

    (2-2-6) عوارض دیررس ....................................................................................................      13

    (7-2) پیش آگهی ...............................................................................................................      14

    (8-2) تاثیرات و عوارض سکته مغزی .....................................................................................     14

    (1-8-2) مشکلات درکی-شناختی ............................................................................................     14

    (2-8-2) اختلالات کنترل حرکتی و تون عضلانی ........................................................................     15

    (9-2) درمان سکته مغزی......................................................................................................     16

    (10-2) توانبخشی و کاردرمانی در سکته مغزی ...........................................................................    16

    (11-2) درمان های مورد استفاده در کاردرمانی ............................................................................    18

    (1-11-2) رویکرد رشد عصبی ...............................................................................................    18

    (2-11-2) مدالیته تحریک الکتریکی عملکردی (FES) ..................................................................    18

    (3-11-2) رویکرد یادگیری حرکتی ..........................................................................................    19

    (4-11-2) درمان بوسیله ایجاد محدودیت حرکتی ...........................................................................    19

    (5-11-2) درمان های کمکی رباتیک ........................................................................................    20

    (6-11-2) رویکرد شناختی پس از سکته مغزی ............................................................................     20

    (7-11-2) رویکرد تطابقی-جبرانی در توانبخشی پس از سکته مغزی ..................................................     21

    (8-11-2) رویکرد جایگزین و مکمل ........................................................................................     21

    (9-11-2) ماساژ درمانی .......................................................................................................     22

    (10-11-2) طب سوزنی .......................................................................................................     22

    (11-11-2) ریکی ...............................................................................................................     22

    (12-11-2) نوروفیدبک ........................................................................................................     22

    (13-11-2) بیوفیدبک ..........................................................................................................     23

    (12-2) تعریف بیوفیدبک ........................................................................................................   26

    (13-2) تاریخچه بیوفیدبک ......................................................................................................    27

    (14-2) کاربرد بیوفیدبک .......................................................................................................     27

    (15-2) مکانیسم عملکرد بیوفیدبک ...........................................................................................     28

    (16-2) تاثیر بیو فیدبک بر عملکرد اندام فوقانی ...........................................................................     28

    (17-2) بررسی متون ............................................................................................................    29

     

    فصل سوم

    (1-3) مقدمه .......................................................................................................................    38

    (2-3) نوع مطالعه ................................................................................................................    38

    (3-3) جامعه مورد بررسی ......................................................................................................    38

    (4-3) معیار ورود ................................................................................................................     38 

    (5-3) معیار خروج ..............................................................................................................     39

    (6-3) متغییر ......................................................................................................................    39

    (1-6-3) سکته مغزی ............................................................................................................    39

    (2-6-3) دستگاه بیوفیدبک ......................................................................................................    40

    (3-6-3) دامنه حرکتی مچ دست ................................................................................................   40

    (4-6-3) اسپاستیسیتی ............................................................................................................    41

    (7-3) ابزار جمع آوری داده ها .................................................................................................    41

    (1-7-3) پرسشنامه اطلاعات فردی ............................................................................................    41

    (2-7-3)پرسشنامه وضعیت شناختی............................................................................................    41

    (3-7-3) پرسشنامه بارتل ........................................................................................................    42

    (4-7-3) آزمون آشورث اصلاح شده ...........................................................................................    43

    (5-7-3) ارزیابی گونیامتری مفاصل............................................................................................    43    

    (1-5-7-3) ارزیابی دامنه حرکتی اکستنسیون آرنج ..........................................................................    43

    (2-5-7-3) ارزیابی دامنه حرکتی اکستنسیون مچ دست......................................................................    43

    (3-5-7-3) ارزیابی دامنه حرکتی اکستنسیون انگشتان دست ................................................................    44

    (8-3) روش جمع آوری داده ها .................................................................................................     44

    (9-3) روش اجرا .................................................................................................................     44

    (10-3) روش تجزیه و تحلیل داده ها...........................................................................................     46

    (11-3) ملاحظات اخلاقی..........................................................................................................     46

     

    فصل چهارم:

    (1-4) مقدمه.........................................................................................................     48    

    (2-4) بخش داده‌ها ی توصیفی .................................................................................................   49

     (3-4) تحلیل داده ها ..............................................................................................................     56

     

    فصل پنجم:

    (1-5) مقدمه ..........................................................................................................................      61

    (2-5) بحث و تفسیر یافته ها....................................................................................................      61

    (3-5) نتایج پژوهش .............................................................................................................       61

    (4-5) نتیجه گیری کلی ........................................................................................................       66

    (5-5) محدودیت های پژوهش ................................................................................................       67

    (6-5) پیشنهادات.................................................................................................................       67

     

     

     

    منبع:

     

     

     

     

    1.             Steultjens, E.M., et al., Occupational therapy for stroke patients: a systematic review. Stroke, 2003. 34(3): p. 676-87.

    2.             Corr, S.J. and B. Antony, Occupational therapy for stroke patients after hospital discharge — a randomized controlled trial. Clinical Rehabilitation 1995. 9(4): p. 291-296.

    3.             Walker, M.F., et al., Individual patient data meta-analysis of randomized controlled trials of community occupational therapy for stroke patients. Stroke, 2004. 35(9): p. 2226-32.

    4.             Giulianne, K. and Guy McCormack, Occupational Therapy: Evidence-Based Interventions for Strok. 2009.

    5.             Maffetone, P., Introduction to mannual Biofeedback

    2009: p. Part 1 of a 3 Part Serie.

    6.             Armagan, O., F. Tascioglu, and C. Oner, Electromyographic biofeedback in the treatment of the hemiplegic hand: a placebo-controlled study. Am J Phys Med Rehabil, 2003. 82(11): p. 856-61.

    7.             Glanz, M., S. Klawansky, and T. Chalmers, Biofeedback therapy in stroke rehabilitation: a review. J R Soc Med, 1997. 90(1): p. 33-9.

    8.             Nacht, M.B., S.L. Wolf, and C.E. Coogler, Use of electromyographic biofeedback during the acute phase of spinal cord injury: a case report. Phys Ther, 1982. 62(3): p. 290-4.

    9.             Mark, S.S. and F. Anfrasik, Biofeedback a practitioner's guide. , 2003, M. S. Schwartz and F. Andrasik: New York.

    10.          Wolf, S.L., Electromyographic biofeedback applications to stroke patients. A critical review. Phys Ther, 1983. 63(9): p. 1448-59.

    11.          Ramaprasad, A., On the definition of feedback. Behavioral Science, 1983. 28(1): p. 4-13.

    12.          Woodford, H., Price, E, EMG biofeedback for the recovery of motor function after stroke. 2007.

    13.          Nelson, L.A., The role of biofeedback in stroke rehabilitation: past and future directions. Top Stroke Rehabil, 2007. 14(4): p. 59-66.

    14.          Dursun, E., et al., Angular biofeedback device for sitting balance of stroke patients. Stroke, 1996. 27(8): p. 1354-7.

    15.          Wolf, S.L. and S.A. Binder-MacLeod, Electromyographic biofeedback applications to the hemiplegic patient. Changes in lower extremity neuromuscular and functional status. Phys Ther, 1983. 63(9): p. 1404-13.

    16.          Kelly J. Hunt, et al., National Cholesterol Education Program Versus WorldHealth Organization Metabolic Syndrome in Relation to All Cause and Cardiovascular Mortality in the San Antonio Heart Study Circulation, 2004. 110: p. 1251-1257.

    17.          Cockrell, J.R. and M.F. Folstein, Mini-Mental State Examination (MMSE). Psychopharmacol Bull, 1988. 24(4): p. 689-92.

    18.          Mayer, N.H., Clinicophysiologic concepts of spasticity and motor dysfunction in adults with an upper motoneuron lesion. Special Features, 1998. 20(muscle Nerve): p. 1-14.

    19.          Ashworth, B., Preliminary Trial of Carisoprodol in Multiple Sclerosis. Practitioner, 1964. 192: p. 540-2.

    20.          Bohannon, R.W. and M.B. Smith, Interrater Reliability of a Modified Ashworth Scale of Muscle Spasticity. American physical therapy, 1987. 67(2): p. 206-7.

    21.          Nuyens G, et al., Interrater reliability of the Ashworth scale in multiple sclerosis. 1994. 8: p. 286-292.

    22.          Brashear, A., et al., Inter- and intrarater reliability of the Ashworth Scale and the Disability Assessment Scale in patients with upper-limb poststroke spasticity. Arch Phys Med Rehabil, 2002. 83(10): p. 1349-54.

    23.          Amouzadeh Khalili, M. and A.A. Pahlevanian, Evaluation of spasticity using the Ashworth Scale with Intermediate Scores.  Iranian Rehabilitation Journal  2010. 8(12): p. 21-25.

    24.          Eric J. Nestler, Steven E. Hyman, and Robert C. Melenka, Molecular Neuropharmacology A Foundation for Clinical Neuroscience.l, ed. n. edition.2008: Mc Geaw Hill. 458-465.

    25.          National Stroke Foundation. Stroke - signs and symptoms. 2013; Available from: www.betterhealth.vic.gov.au.

    26.          Tatiana Klotz, H.C.B., Vanessa Costa Monteiro, Therezinha Rosane Chamlian, Danilo Masier, Physiotherapy treatment in hemiplegic shoulder pain in stroke patients-Literature Review. 2006.

    27.          Eric H. Chudler, P.D. Brain Facts and Figures. 2012 October 5, 2012; Available from: chudler@u.washington.edu.

    28.          Ullman, J.S., Cerebrovascular Pathophysiology and Monitoring in the Neurosurgical Intensive Care Unit. 1996: p. 42.

    29.          Whetstine, L.M., An examination of the biophilosophical literature on the definition and criteria of death, in Duquesne University2006.

    30.          Dejohn, C. and J.B. Zwischenberger, Ethical implications of extracorporeal interval support for organ retrieval (EISOR). ASAIO J, 2006. 52(2): p. 119-22.

    31.          Alexander W. Dromerick, M.D.F.E., PhD; Michele Hahn, MS/OTR, Does the Application of Constraint-Induced Movement Therapy During Acute Rehabilitation Reduce Arm Impairment After Ischemic Stroke? 2000.

    32.          Haghgoo, H.A., Principles of Neuroscience (Persian)  Tehran. Iran2011: University of Rehabilitation Sciences.

    33.          Catherine AnneTromly, A.D.S., Occupational therapy for physical dysfunction1977: Williams & Wilkins Co (January 1, 1977).

    34.          Darcy, A., Neurological Rehabilitation, 4th., Editor 2002, Mosby. p. 741-790.

    35.          Moberg-Wolff, A.E. Physical medicine and rehabilitation for spasticity. 2011 17th. November 2011.

    36.          Krishna A. Dani, M.T.M.a.K.W.M., Brain Lesion Volume and Capacity for Consent in Stroke Trials : Potential Regulatory Barriers to the Use of Surrogate Markers. American Stroke Association, 2008.

    37.          Jette, D.U., et al., Physical therapy interventions for patients with stroke in inpatient rehabilitation facilities. Phys Ther, 2005. 85(3): p. 238-48.

    38.          Giulianne Krug, M., OTR/L & Guy McCormack, PhD, OTR/L, Occupational Therapy:

    Evidence-Based Interventions for Stroke. 2009.

    39.          The Stroke Association’s  Information Service, Occupational therapy after stroke. 2012.

    40.          John Chae, M., Novel Treatment is Stroke Rehabilitation Electrical Stimulation, in Physical Medicine and Rehabilitation Biomedical Engineering2012: Cleveland Functional Electical Stimulation Center Case Western Reserve University Cleveland, OH.

    41.          Sterr, A., et al., Longer versus shorter daily constraint-induced movement therapy of chronic hemiparesis: an exploratory study. Arch Phys Med Rehabil, 2002. 83(10): p. 1374-7.

    42.          Anne Barzel, M., epartment of Primary Medical Care, University Medical Center Hamburg-Eppendor, Enhancing Participation of Chronic Stroke Patients by Constraint Induced Movement Therapy. Universitätsklinikum Hamburg-Eppendorf 2012.

    43.          Lum, P., et al., Robotic devices for movement therapy after stroke: current status and challenges to clinical acceptance. Top Stroke Rehabil, 2002. 8(4): p. 40-53.

    44.          Carter, L.T., et al., The relationship of cognitive skills performance to activities of daily living in stroke patients. Am J Occup Ther, 1988. 42(7): p. 449-55.

    45.          Haltiwanger, E. and F. Stein, Occupational therapy and complementary and alternative medicine. Occup Ther Int, 2009. 16(1): p. 1-5.

    46.          Services, R. Rehabilitation services (Occupational, Physical & Massage). 2013.

    47.          Stein, J., Motor recovery strategies after stroke. Top Stroke Rehabil, 2004. 11(2): p. 12-22.

    48.          Therapists, A.C.o.O., Use of Acupuncture and Related Therapies within Occupational Therapy Practice. 2007.

    49.          Assefi N, B.A., Goldberg J, Buchwald D, Reiki for the treatment of fibromyalgia: a randomized controlled trial. US Nation Library of Medicine National Institutes of Health, 2008.

    50.          Frank H. Duffy, M., Primal Body;Primal Mind. Neurology Clinical EEG Journal, 2002.

    51.          Pendleton;, H.M. and W. Schultz-Krohn, Pedrettis occupational therapy; practice skill for physical Dysfunction. 2005 ed, ed. sixth2006, Missuri: Mosby.

    52.          Surgeone, A.A.o.O. Complementary Therapies: Biofeedback. 2007 July 2007.

    53.          Weil, A. Biofeedback. Available from: www.aapb.org.

    54.          Baker, M., et al., Developing strategies for biofeedback. Applications in neurologically handicapped patients. Phys Ther, 1977. 57(4): p. 402-8.

    55.          Sultana, S.S., et al., The effectiveness of early mobilization after tendon transfers in the hand: a systematic review. J Hand Ther, 2013. 26(1): p. 1-20; quiz 21.

    56.          Wolf, S.L. and S.A. Binder-MacLeod, Electromyographic biofeedback applications to the hemiplegic patient. Changes in upper extremity neuromuscular and functional status. Phys Ther, 1983. 63(9): p. 1393-403.

    57.          Mc Clelland, J., et al., Functional and Biomechanical Outcomes After Using Biofeedback for Retraining Symmetrical Movement Patterns After Total Knee Arthroplasty: A Case Report. Journal of orthopaedic & sports physical therapy   2012. 42.

    58.          Delarque, A. and J.M. Viton, [Project for an international teaching programme for physical rehabilitation medicine trainees, coordinated by the French Association of Academic Physiatrists (Cofemer), in cooperation with the other French national PRM associations (Sofemer, Syfmer and Fedmer) and the journal annals of PRM]. Ann Phys Rehabil Med, 2009. 52(10): p. 685-6.

    59.          Tunik, E. and S.V. Adamovich, Remapping in the ipsilesional motor cortex after VR-based training: a pilot fMRI study. Conf Proc IEEE Eng Med Biol Soc, 2009. 2009: p. 1139-42.

    60.          Subramanian, S., et al., Virtual reality environments for post-stroke arm rehabilitation. J Neuroeng Rehabil, 2007. 4: p. 20.

    61.          Budzynski, T.H., et al., EMG biofeedback and tension headache: a controlled outcome study. Psychosom Med, 1973. 35(6): p. 484-96.

    62.          Abi-Gerges, N., et al., Evidence for gender differences in electrophysiological properties of canine Purkinje fibres. Br J Pharmacol, 2004. 142(8): p. 1255-64.

    63.          Hershko, E., C. Tauber, and E. Carmeli, Biofeedback versus physiotherapy in patients with partial weight-bearing. Am J Orthop (Belle Mead NJ), 2008. 37(5): p. E92-6.

    64.          Deepak, K.K. and M. Behari, Specific muscle EMG biofeedback for hand dystonia. Appl Psychophysiol Biofeedback, 1999. 24(4): p. 267-80.

    65.          Biofeedback optimal performance training can improve quality of life for athletes. 2011.

    66.          Desmond, D.W., et al., Recovery of cognitive function after stroke. Stroke, 1996. 27(10): p. 1798-803.

    67.          Folstein, M.F., S.E. Folstein, and P.R. McHugh, "Mini-mental state". A practical method for grading the cognitive state of patients for the clinician. J Psychiatr Res, 1975. 12(3): p. 189-98.

    68.          alliance, T.q. Biofeedback. 2010; Available from: http://www.thequantumalliance.com/indigo/.

    69.          Walker, N.P.a.P. and J.B.J.S. Am., Normal and abnormal motion of the shoulder. The Journal of Bone and Joint Surgery, 2010.

    70.          بحیرایی, ا., بررسی مقدماتی کارایی آزمون معاینه مختصر وضعیت روانی در سرند سالمندان مبتلا به دمانس.  , in روانشناسی بالینی1379, دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی. p. 45-56.

    71.          Mahoney. Florence I. and D.W. BARTHEL, Functional Evaluation the Barthel Index. Mary Land State Medical Journal, 1965. 14: p. 56-61.

    72.          Gajdosik, R.L. and R.W. Bohannon, Clinical Measurement of Range of Motion

    Review of Goniometry Emphasizing Reliability and Validity. The american physical therapy assosiation and de fysiotherapeut, 1987. 67: p. 12.

    73.          Hammond, D.C. Neurofeedback Treatment for Traumatic Brain Injury. International brain injury assosiation, 2012.

    74.          Blume, H., L. Brockman, and C. Breuner, Biofeedback therapy for pediatric headache: factors associated with response. headache, 2012. 52(9): p. 1377-86.

    75.          Miller, E. Integrating Music Therapy and Biofeedback – An Interview  JKP blog 2011 September 22nd, 2011; Available from: http://www.jkp.com/blog/2011/09/interview-eric-miller-bio-guided-music-therapy/.

    76.          Yao, Y.-B., et al., Biofeedback Therapy Combined with Traditional Chinese Medicine Prescription Improves the Symptoms, Surface Myoelectricity, and Anal Canal Pressure of the Patients with Spleen Deficiency Constipation. Hindawi Publishing Corporation, 2013. 2013 (2013): p. 7.

    77.          Goode, P., et al., Behavioral therapy with or without biofeedback and pelvic floor electrical stimulation for persistent postprostatectomy incontinence: a randomized controlled trial. JAWA, 2011. 12(305 (2)): p. 151-9.

    78.          Spillar, C. Miraculous Recovery from Traumatic Brain Injury With Neurofeedback Therapy. Tucson Citizen 2011 Feb. 01, 2011.

    79.          Lourenção, M., et al., Effect of biofeedback accompanying occupational therapy and functional electrical stimulation in hemiplegic patients. international journal rehabilitational research, 2008.

    80.          Purves, D., et al., Neuroscince. Third ed2004, Massachusetts U.S.A.: Sunderland, .

    81.          Moreland, J. and M. Thomson, Efficacy of electromyographic biofeedback compared with conventional physical therapy for upper-extremity function in patients following stroke: a research overview and meta-analysis. Phys Ther, 1994. 74(6): p. 534-47.

    82.          Schleenbaker, R. and A. Mainous, Electromyographic biofeedback for neuromuscular reeducation in the hemiplegic stroke patient: a meta-analysis. Arch Phys Med Rehabil, 1993. 74(12): p. 1301-4.

    83.          Tian, Y., et al., Biofeedback therapy improves motor function following stroke. Noural Regeneration Research, 2010. 5(7).

    84.          Bloom, R., A. Przekop, and T.D. Sanger, Prolonged electromyogram biofeedback improves upper extremity function in children with cerebral palsy. J Child Neurol, 2010. 25(12): p. 1480-4.

    85.          Vliet, P.M.v. and G. Wulf, Extrinsic feedback for motor learning after stroke: what is the evidence? Disabil Rehabil. , 2006. 28(13-14): p. 831-40.

    86.          Basmajian, J., et al., Stroke treatment: comparison of integrated behavioral-physical therapy vs traditional physical therapy programs. Arch Phys Med Rehabil, 1987.

    87.          Dogan-Aslan, M., et al., The effect of Electromyogeraphy Biofeedback Treatment in Upper Extremity Functioning of patients with Hemiplegic stroke. Stroke and Cerebrovascular Disease, 2012. 21.

    88.          Turczynski, B., W. Hartje, and W. Sturm, Electromyographic feedback treatment of chronic hemiparesis: an attempt to quantify treatment effects. Arch Phys Med Rehabil, 1984. 65(9): p. 526-8.

    89.          Balliet, R., B. Levy, and K. Blood, Upper extremity sensory feedback therapy in chronic cerebrovascular accident patients with impaired expressive aphasia and auditory comprehension. Arch Phys Med Rehabil, 1986. 67(5): p. 304-310.

    90.          Wissel, J., et al., Treating chronic hemiparesis with modified biofeedback. Arch Phys Med Rehabil, 1989 August. 70(8): p. 612-7.

    91.          van Dijk, H., M. Jannink, and H. Hermens, Effect of augmented feedback on motor function of the affected upper extremity in rehabilitation patients: a systematic review of randomized controlled trials. J Rehabil Med, 2005. 37(4): p. 202-11.

    92.          Hemen, B. and H. Seelen, Effects of movement imagery and electromyography-triggered feedback on arm hand function in stroke patients in the subacute phase. Clin Rehabil, 2007.

    93.          Bate, P. and T. Matyas, Negative transfer of training following brief practice of elbow tracking movements with electromyographic feedback from spastic antagonists. Arch Phys Med Rehabil, 1992. 73(11): p. 1050-8.       



تحقیق در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, مقاله در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, پروپوزال در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, تز دکترا در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, تحقیقات دانشجویی درباره پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, مقالات دانشجویی درباره پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, پروژه درباره پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, گزارش سمینار در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, تحقیق دانش آموزی در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, مقاله دانش آموزی در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی, رساله دکترا در مورد پایان نامه بررسی تاثیر بیوفیدبک تراپی بر دامنه حرکتی مفاصل دست در بیماران سکته مغزی

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول
بانک دانلود پایان نامه رسا تسیس