پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی

word
114
1 MB
32013
مشخص نشده
کارشناسی ارشد
قیمت: ۱۱,۴۰۰ تومان
دانلود فایل
  • خلاصه
  • فهرست و منابع
  • خلاصه پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی

    روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی

    پایان نامه جهت دریافت درجه کارشناسی ارشد

    چکیده

    کاستی توجه یکی از شایعترین مشکلات در کودکان کم توان ذهنی است و این مسئله به آسیب های روانشناختی، تحصیلی و اجتماعی منجر می شود. کمک به کودک کم توان ذهنی جهت افزایش فراخنای توجه بسیاری از مشکلات اساسی آنان را تعدیل می کند. از بین روش های درمانی متعدد که برای مداخله در این کاستی معرفی شده اند، نمایش درمانی به عنوان شیوه ای نزدیک با طبیعت کودکان و هماهنگ با ویژگی آنان جایگاه خاصی دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی نمایش درمانی بر میزان فراخنای توجه پسران کم­توان­ذهنی آموزش­پذیر در مقطع ابتدایی اجرا شد.در این مطالعه شبه آزمایشی با  طرح پیش آزمون – پس آزمون همراه با گروه کنترل 30 نفر (هر یک از گروههای آزمایش و کنترل 15 نفر)  از بین مدارس پسرانه دانش­آموزان کم­توان­ذهنی با روش نمونه گیری چند مرحله ای تصادفی انتخاب شدند. سپس، با استفاده از آزمون تولوز- پیرون و خرده آزمون فراخنای توجه آزمون شناختی- تشخیصی کی فراخنای توجه دانش­آموزان اندازه­گیری شد. گروه آزمایش به دوگروه­ 7 و 8 نفری تقسیم شد و در 12 جلسه نمایش درمانی 45 دقیقه­ایبه مدت 6 هفته شرکت کردند و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. در پایان جلسات درمانی مجدداً آزمون تولوز- پیرون و خرده آزمون فراخنای توجه آزمون شناختی- تشخیصی کی بر روی هر دو گروه اجرا شد.داده های به دست آمده  با استفاده از تحلیل کوواریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاصل از فراخنای توجه در آزمون تولوز پیرون (049/0=p) و خرده آزمون فراخنای توجه مجموعه کی (002/0=p) بیانگر تفاوت معنادار در گروه های آزمایش و کنترل بوده است. بر مبنای یافته های به دست آمده می توان نتیجه گرفت که نمایش درمانی به عنوان روش مؤثر بر بهبود فراخنای توجه در کودکان کم توان ذهنی به شمار می رود.

    کلید واژه ها: نمایش درمانی، فراخنای توجه، کم توانی ذهنی،مقطع ابتدایی

     

     

    1-1مقدمه

    تاثیر انکارناپذیر "هنر[1]" در "آموزش و پرورش" و نقش تزکیه و تهذیب اخلاقی و روانی هنر همواره مدنظر روان شناسان، روان تحلیلگران، هنرمندان و هنرشناسان فهیم قرار داشته است (عناصری، 1380). نمایش درمانی[2] یکی از تجلیات هنر درمانی خلاق است. هنردرمانی شامل کتاب درمانی[3]، حرکت/رقص[4] درمانی، موسیقی[5] درمانی، شعر[6]درمانی، روان نمایش درمانی[7] و نمایش درمانی است (لندی[8]، 2006).

    ارسطو را می توان بنیان گذار استفاده درمانی از نمایش دانست؛ چنانچه وی در سده چهارم قبل از میلاد، نمایش را سبب تخلیه[9] نفس از عواطف منفی عنوان کرد (پیتروزلا[10] ،2004). ریشه نمایش درمانی به سده ی 18 و اجرای تئاتر در بیمارستان های روانی در اروپا باز می گردد. تفکر آن زمان این بود که بازی نمایش می تواند اضطراب ناشی از بیماری روانی را بهبود بخشد. در اوایل قرن بیستم، فروید و یونگ با دیدگاه ها و کارهایی در روان تحلیل گری، نظریات روان نمایش درمانی را پی بندی کردند. مورنو[11]، لابان[12] و اسلید[13] دیگر کسانی هستند که روی نمایش درمانی تاثیر گذاشته اند. سو جنینگز[14] شاید یکی از پرکارترین نویسندگان و منتقدین کتاب های نمایش درمانی است. جنینگز کار خود را با بیماران روان پریش[15] در سال 1964 آغاز کرد و ماریون لیدویست[16] در مؤسسه سسمی[17] در سال 1974 اولین دوره کامل نمایش درمانی را آغاز کرد )کریمنز[18] ،2006).

    دستیابی به عناصر نمایشی و تئاتری در هر جامعه انسانی امکان پذیر است. این عناصر در رقصها و مراسم آیینی همان قدر بارزند که در مبارزات سیاسی، راهپیمایی ها، مراسم مذهبی و حتی در بازیهای کودکان. پیداست که اغلب شرکت کنندگان در این گونه فعالیت ها، خود گمان نمی کنند در فعالیتی تئاتری حضور دارند (براکت[19]،1380).

    نمایش درمانی از بدیهه سرایی، بازی نقش، عروسک بازی، موسیقی وحرکت، قصه گویی، نقاب وآیین ها، خیمه شب بازی، بازی های تئاتر و متن نمایش به عنوان ابزار درمانی استفاده می کند. نمایش درمانی اعتمادبه نفس را بالا می برد، خودآگاهی، آرمیدگی[20] ومسئولیت پذیری را بالا می برد و سطوح مختلف فیزیکی، هیجانی، تخیلی و اجتماعی را به فعالیت وامی دارد. نمایش درمانی لایه های مختلف اندیشه همچون انسان شناسی، روانشناسی، جامعه شناسی، روان نمایش درمانی و روان درمانی را در هم می آمیزد. نمایش درمانی اتحاد بین نمایش و درمانگری را نشان می دهد، اما این یک هماهنگی ساده نیست بلکه این ترکیب، استفاده مناسب از عناصر برای تشویق رشد و تحول را فراهم می آورد. نمایش درمانی برخلاف بیشتر درمان های قبلی با تمرکز بر روی بیان با استفاده از داستان، نمایش و شرح فیزیکی مطالب از رویکردهای فکری بیشتری استفاده می کند (کریمنز، 2006).

    اهمیت توجه بطور کلی در یادگیری امری بدیهی است. یک کودک پیش از آن که یاد بگیرد باید بتواند به کاری که در جریان است توجه کند (هالاهان[21]و کافمن[22]، 1994). پاتون[23]، برین[24]، پاین[25] و اسمیت[26](1974)حواسپرتی و کم توجهی را به عنوان دو ویژگی مهم و عادی در دانش آموزان با کم توانی ذهنی[27] معرفی می کنند. کئوگ[28] و مارگولیس[29] (2002) عنوان کرده بودند که آشفتگی های توجه و توجه بی اثر، دانش آموزان با کم توانی و بدون آن را از یکدیگر  جدا می کند. دانش آموزان کم توان ذهنی در توجه، خود تنظیمی[30]، سطح فعالیت، کنترل تکانش[31] و تمرکز حواس مشکل دارند. این دانش آموزان، زمانی که شناخت خاصی در ارتباط است، نمی توانند به راحتی تغییر توجه خود را کنترل کنند (کریمنز،2006). همچنین توجه نقش عمده ای را در روابط اجتماعی کودک کم توان ذهنی ایفا می کند. برای یک درمانگر کمک به کودک کم توان ذهنی که به کم توجهی در امور و تکالیف معروف است، تسلط بر این مشکل و افزایش روابط اجتماعی و دوستانه او مسئله مهمی محسوب می شود(بورتولی[32]،2000). تحقیقات نشان داده است که کمبود توجه در اغلب موارد با ضعف مهارت های اجتماعی و مهارت های حل مسأله، احترام به خود پایین، پرخاشگری ، مشکلات تحصیلی و همین طور اختلالات ثانویه دیگری چون افسردگی، انزواطلبی و مانند آن همراه است. مجموعه این مشکلات اجتماعی شدن کودک و پذیرش هنجارهای اجتماعی را با مشکلات جدی مواجه می سازد. مجموعه این کاستی ها می تواند کلیه روابط معنادار کودک با خانواده، همسالان و معلمان را مختل سازد و در نهایت سازش یافتگی او را به مخاطره اندازد (اولند[33]،2006؛ هندرسون[34] ،داکوف[35]، شوارتز[36] و لیدل[37] ،2006).

    2-1بیان مسئله:

    کم توانی ذهنی به دلیل اثرات جانبی و شیوع گسترده آن یکی از اختلالات رایج رشد محسوب می شود. شیوع کم توانی ذهنی در جمعیت کلی حدود 3 درصد است. علاوه بر شیوع گسترده آن، این اختلال با ناهنجاری های رشدی در جنبه های مختلف فیزیکی، روانی، اجتماعی و آموزشی همراه است (رضاییان، محمدی و فلاح، 2007).

    بسیاری از محققان شیوع حواسپرتی در کودکان کم توان ذهنی را تصدیق می کنند. میزان شیوع اختلال کمبود توجه[38] بر طبق آمار "انجمن روانپزشکی امریکا[39]"در کم توانان ذهنی 9 الی 18 برابر بیشتر از جمعیت عادی است (لم لن تایر[40]، 2000). توجه برای عملکردهای شناختی بسیار اساسی است و برای یادگیری و اکتساب مهارت های شناختی-رفتاری- اجتماعی و زبان ضروری به شمار می رود. توجه کردن و توجه ترکیبی از فرایندهای درونی در یادگیری است. بسیاری از یادگیرندگان استثنایی می توانند ببینند و بشنوند، اما بسیاری از آن ها چیزهایی را که از آن ها می خواهیم، نمی توانند انجام دهند. بسیاری از آن ها ظرفیت نگهداری آنچه را که یاد می گیرند، دارند اما این کار را انجام نمی دهند، زیرا که توجه نمی کنند (کریمنز، 2006).

    کریمنز (2006) به نقل از وود[41] و لازاری[42] (1997) توجه را اینگونه تعریف می کند: توانایی تمرکز بر روی یک محرک و نگهداری این توجه در طول یک مدت خاص؛ آنها چهار مقوله متفاوت از کمبود توجه را که در دانش آموزان کم توان ذهنی معمول است، شرح می دهند که توجه بیش از اندازه[43]، توجه کمتر از اندازه[44]، درجاماندگی[45] و حساسیت بالابه اطلاعات نام دارد.توجه بیش از اندازه که انتقال در آن به سختی صورت می گیرد، زمانی است که کودک نمی تواند به راحتی توجه خود را از یک فعالیت به فعالیت دیگر انتقال دهد. توجه کمتر از اندازه به طور معمول با عنوان حواسپرتی شناخته شده است. این بدان معنی است که نمی تواند بین آن چیزی که مهم است و آن چیزی که مهم نیست، تفاوت قائل شود. درجاماندگی شامل گیر کردن در یک فعالیت، لغت یا اصطلاح تکراری است و حساسیت بالا به اطلاعات زمانی است که اطلاعاتی که توسط حواس دریافت می شود، توسط محرک های دیگر مسدود می شود و تمرکز کردن روی عملی که در دست است را غیر ممکن می سازد.[1] . art

    Abstract:

    Attention deficit is one of the most common problem in intellectual disable children and can lead to psychological, academic, and social problems. Helping this children to increase their attention span can relieve most of there problem. Drama therapy is beneficial for helping these children because it is based on children`s nature and their characteristics. The aim of pretest study is to determine the effectiveness of drama therapy on attention span of educable disabled boys in elementary school. In this quasi-experimental study with pre test and post test design with control group, 30 boys (15 individual in each experimental and control groups) selected randomly from elementary schools suitable for exceptional boys by multiphasic sampling. To measure students` attention span, subjects completed Toulous-Pieron Test and Cognitive- Diagnostic Kay Tests (Attentin span subtest). Then, Experimental group divided into two groups (7 and 8 persons in each) and attended in 12 drama therapy sessions (each session lasts for 45 minutes) for 6 weeks and control group didn`t receive any intervention. After intervention, subjects completed again Toulous- Pieron Test and Cognitive- Diagnostic Kay Tests. Data analyzed by using analysis of covariance.findings showed significant difference (p=0.002) between experimental and control groups in attention span according to attention span subtest of Kay Setting. Also there was significant difference (p=0.049) between two groups according to Toulous- Pieron Test. It  canbe concluded that drama therapy is an effective method for improving attention span in intellectual disabled children.

    Key words: Drama Therapy, Attention Span, Intellectual Disability, elementary School

  • فهرست و منابع پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی

    فهرست:

    فصل اول: کلیات پژوهش

    1-1مقدمه..........................................................................................................2

    2-1بیان مسأله....................................................................................................5

    3-1اهمیت و ضرورت پژوهش ...........................................................................9

    4-1اهداف پژوهش...........................................................................................10

    الف) هدف کلی  .............................................................................................10

    ب) اهداف کاربردی.........................................................................................11

    فرضیه..............................................................................................................11

    متغیرها .................................................................................................................................11

    الف) تعاریف نظری..........................................................................................12

    ب) تعاریف عملی ............................................................................................13

    فصل دوم: گستره نظری و پیشینه پژوهش

    1-2کم توانی ذهنی ......................................................................................15

    1-1-2شیوع ..................................................................................................17

    2-1-2طبقه بندی کم توانی ذهنی .................................................................. 18

    1-2-1-2طبقه بندی انجمن امریکایی کم توانی ذهنی......................................18

    2-2-1-2طبقه بندی بر اساس انتظارهای آموزش پذیری...................................20

    3-1-2ویژگی های شناختی دانش آموز کم توان ذهنی.............................................21

    4-1-2ویژگی های عاطفی و روانی کودکان کم توان ذهنی..................................24

    2-2 فراخنای توجه..........................................................................................26

    1-2-2فیزیولوژی توجه...................................................................................27

    2-2-2عوامل موثر در توجه.............................................................................30

    3-2-2انواع توجه...........................................................................................31

    4-2-2عملکردهای توجه.................................................................................33

    5-2-2کمبود توجه...........................................................................................................38

    6-2-2درمان .....................................................................................................................40

    7-2-2کم توانی ذهنی و اهمیت توجه............................................................42

    3-2نمایش درمانی.............................................................................................................44

    1-3-2تاریخچه نمایش درمانی ......................................................................................45

    1-2-3-2انجمن نمایش درمانگران بریتانیا...................................................................47

    2-2-3-2انجمن ملی نمایش درمانی امریکا.....................................................50

    3-3-2ابزار نمایش درمانی................................................................................52

    4-3-2اهداف نمایش درمانی............................................................................58

    5-3-2رویکردهای نمایش درمانی.....................................................................58

    1-5-3-2دیدگاه انسان شناسی/آیینی جنینگز.....................................................59

    2-5-3-2نظریه نقش رابرت لندی.....................................................................60

    3-5-3-2دیدگاه پنج مرحله ای امونا................................................................61

    6-3-2روان نمایش درمانی و نمایش درمانی......................................................62

    7-3-2نمایش درمانی برای کودکان..................................................................64

    8-3-2نمایش درمانی در آموزش ویژه..............................................................65

    9-3-2استفاده از نمایش درمانی برای افراد دارای مشکلات یادگیری.................67

    10-3-2توجه در نمایش درمانی........................................................................68

    11-3-2اجزاء جلسات نمایش درمانی.................................................................69

    4-2بررسی متون...............................................................................................72

    1-4-2تحقیقات انجام شده داخلی.....................................................................72

    2-4-2تحقیقات انجام شده خارجی...................................................................73

    فصل سوم: روش شناسی پژوهش

    1-3نوع مطالعه و طرح پژوهشی......................................................................78

    2-3جامعه آماری .............................................................................................78

    3-3روش نمونه گیری و گروه نمونه .................................................................78

    1-3-3معیارهای ورود به مطالعه ........................................................................79

    2-3-3معیارهای خروج از مطالعه ......................................................................79

    4-3ابزار پژوهش .............................................................................................79

    1-4-3آزمون مربعات دنباله دار تولوز- پیرون...................................................79

    1-1-4-3نمره گذاری و تفسیر نتایج..................................................................80

    2-4-3آزمون شناختی تشخیصی کی.................................................................81

    1-2-4-3نمره گذاری و تفسیر نتایج..................................................................82

    5-3روش اجرا..................................................................................................82

    1-5-3ساختار جلسات نمایش درمانی.................................................................84

    6-3ملاحظات اخلاقی.......................................................................................85

    7-3روش تجزیه و تحلیل داده ها......................................................................85

                       فصل چهارم:تجزیه و تحلیل داده های آماری

    1-4توصیف داده ها.........................................................................................87

    2-4استنباط از داده ها ....................................................................................91

    فصل پنجم:بحث وتفسیر

    1-5بحث در چهارچوب یافته ها.....................................................................95

    2-5نتیجه گیری نهایی ..................................................................................103

    3-5محدودیت های پژوهش .........................................................................105

    4-5پیشنهادات پژوهش...................................................................................106

    فهرست منابع ................................................................................................107

    چکیده انگلیسی.............................................................................................122

    پیوست:

    محتوای جلسات نمایش درمانی.......................................................................124

    آزمون تولوز- پیرون......................................................................................125

    خرده آزمون فراخنای توجه مجموعه شناختی- تشخیصی کی..........................126

     

    منبع:

    Akiyama, K., Maeda, K., Kimura, I., Ohde, H., Mashima, Y., & Oguchi, Y. (2001). The effect of attention on visual evoked potentials elicited by a newly designed stereogram. Japanese Journal of Ophthalmology, 45(3),318-319.

    Allan , J. A. (1977). The use of creative drama with acting-out sixth and seventh grade boys and girls. Journal of Canadian Counselor, 11(3), 135-143.

    Aluja, F.A., Colom, R., Abod, F. & Espinosa,.M. J. (2000). Sex differences in             generalintelligence defined as among young adolescents. Personality and           Individual Differences, 28.312-324.

    Blatner, A. (2001). Psychodrama. In corsini, R. J. (Ed.), Handbook of                          innovatingtherapy,(2nd Ed.). New York, Ny: John Wiley & Sons, Inc.

    Blewett , E. (1995). Dramatherapy with a group of severely mentally disabled people. Acceessed 12, March, 2009 from http:// www. Badth. Org. uk /.

    Boal, A. (1995). The Rainbow of Desire (1st ed.). London: Peregrine Books.

    Bortoli, A. (2000). The Attention Skills of Children with an Intellectual Disability and Children with a Hearing Impairment. Faculty ofEducation.

    Accessed 16/Oct/ 2009, from: http: // www. Edfacunimelb. edu.au/ Insigpscript. shtml.

    Brockett , O. (Ed.). (1977). History of theater (1st ed.). Boston: Boston Allyan and Bacon.

    Brookman, R.R. (2000). Bibliography of journal articles. Journal of Adolescent           Health, 26(5), 349-360.

    Case- Smith, J. (2001). Occupational Therapy for                                                         Children(5th ed.).Philadelphia: Elsevier.

    Cattanach , A. (Ed.). (1996). Drama for people with special needs (2nd ed.). New York: Drama publisher.

    Chang, W-L., Liu, W-M. (2006). A Study of the Application of the Drama                  Therapy on ADHD Students Social Abilities at Resource Education of the           Elementary School, The International Journal of Arts 4,36-60.

    Cherry, K.E., Njardvik, U., & Dawson, J.E.   (2000). Effects of verbal                         elaborations on memory for sentences in adults with mental retardation.              Research in Developmental Disabilities, 21(2), 137-150.

    Chun, M.M., &Marois, R. (2002). The dark side of visual attention. Current                 Opinion in Neurobiology, 12(2), 184-189. 

    Cohen, H.U. (1985). Conflicting values in creating theatre with the developmentally disabled: A study of theatre unlimited. Journal of The Arts in Psychotherapy, 12, 3-10.

    Cole, P. & Chan, L. (1990). Methods and Strategies for Special Education (1st           ed). New York, Syndy: Prentice Hall.

    Cossa , M. (1992). Acting out: a pilot project in drama therapy with adolescents. Journal of The Arts in Psychotherapy, 19(1), 53-55.

    Courtney , R. (1989). Drama and Thought (1st ed.). Toronto: Simon & Pierre.

    Cowperthwaite, R., & Klykylo, W. (2002). Psychiatric disorders in patients with mental retardation. Psychiatry Board Review Manual, 6(1), 1-12. 

    Crimmens, P. (2006). Drama Therapy and Storymaking in Special                                Education(1st ed.). London: Jessica Kingsley.

    Curtis , A. M. (1999). Communicating with Bereaved children: A drama therapy approach. Journal of Illness, Crisis & Loss, 7, 183-190.

    Daeyeol, L. (1999). Effects of exogenous and endogenous attention on visually           guided hand movements. Cognitive Brain Research, 8(2), 143-156.

    Dekker, M.C., Koot, H.M., Vander Ende, J., & Verhulst, FC. (2002). Emotional          and behavioral problems in children and adolescents with and without                intellectual disability. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 43,               1087-1098.

    Didden, R., & Sigaffos, J. (2001). A review of the nature & interventions of                sleep disorders in individual with developmental disability. Research in              Developmental disability, 22, 255-275.

    Dramatherapists, B. A. O. (2002). What is Drama therapy.Accessed 29/Oct/2010 fromhttp:// www. Badth. Org. uk /.

    Dramatherapists, B. A. O. (2005). What is drama therapy. Accessed 29/Oct/2010 from http:// www. Badth. Org. uk /.

    Dupuy, T.R. (1997). The prevalence of attention deficit disorder in a sample of           at-risk middle school students. Archives of Clinical Neuropsychology,                12(4), 312-327.

    Emunah , R. (1983). Drama therapy with adult psychiatric patients. Journal of The Arts in Psychotherapy, 12(2), 77-84.

    Emunah , R. (1985). Drama Therapy and adolescent resistance. Journal of The Arts in Psychotherapy, 12, 71-79.

    Emunah , R. (1989). The use of dramatic enactment in the training of drama therapists. Journal of The Arts in Psychotherapy, 19, 29-36.

    Emunah , R. (1990). Expression and expansion in adolescence. Journal of The Arts in Psychotherapy, 17, 101-107.

    Emunah , R. (1994). Acting for real- Drama Therapy process, technique and performance. (1st ed.). New York: Brunner/ Mazel.

    Emunah , R. (1997). Dramatherapy and Psychodrama: An integrated model. International Journal of Action Methods, 50(3), 108-123.

    Epstein, M.h., Cullinan, D., & Gadow, K.D. (1986).  Teacher ratings of                        hyperactivity in learning disable, emotionally disturbed, and mentally                 retarded children. The Journal of Special Education, 20, 219-229.

    Fran, B. (1998). Developmental differences at play, children selective attention            and performance in video games. Journal of Applied Developmental                   Psychology, 19(4), 615-624.

    Gautier, T., & Droit-Volet, S. (2002). Attention and time estimation in 5-and 8-          year-old children: a dual-task procedure. Behavioral Processes, 58, (1-               2),57-66. 

    Hallahan, D.P. & Kauffman, J.M. (1994). Exceptional Children: introduction            tospecial education (6th ed.). United States: Allyn and Bacon.

    Handerson, C. E., Dakof, G.A., Schwartz, S.J. & Liddle , H.A.                                   (2006).Psychosocial problems in attention – deficit hyperactivity disorder          with oppositional defiant disorder. Psychiatryand Clinical Neurosciences,          56,365 - 369.

    Hardan, A., & Sahl, R. (1997). Psychopathology in children and adolescents             with developmental disorders. Research in Developmental                                   Disabilities,18(5), 369-382.

    Heythrone , D. (1998). Dramatherapy with children with autistic spectrum disorder.Accessed 7/Dec/2010 fromhttp:// www. Badth. Org. uk /.

    Huguenin, N.H. (2004). Assessing visual attention in young children and                     adolescents with sever mental retardation utilizing conditional-                            discrimination tasks and multiple testing procedures. Research in                        Developmental Disabilities, 25, 155-181.

    Huguenin, N.H. (2000). Reducing over selective attention to compound visual           cues with extended training in adolescents with severe mental                               retardation.Research in Developmental Disabilities, 21, 93-113.

    Iani, C., Nicoletti, R., Rubichi, S., & Umilta, C. (2001). Shifting attention                    betweenobjects. Cognitive Brain Research, 11(1), 157-164. 

     

    Irwin , E. (1987). Drama: The play `s the thing. Elementary School Guidance & Counseling, 21(4), 276-283.

    Irwin , E. C. (1977). Play, Fantasty and Symbols: Drama with emotionally disturbed children. American Journal of Psychotherapy, 31(3), 426-436.

    Irwin , E. C. (1985). Puppets in therapy: An assessment procedure. American Journal of Psychotherapy, 39, 389-400.

    James, T.R. (1999).  Selective attention in reaching: when is an object not a                detractor? Trends in Cognitive Sciences, 3(11), 407-408.

    Jennings , S. (1987). Drama Therapy: Theory and practice for teacher and clinicians. (1st ed.). London: Croom Helm.

    Jennings, S. (1993). Art therapy and drama therapy(1st ed.). London: Jessica           Kingsley Publishers.

    Jennings , S. (1995). Theater ritual and transformation: The Temiar experience. (1st ed.). London: Routledge.

    Jennings , S. (1998). Introduction to Drama therapy. (1st ed.). London: Jessica Kingsley.

    Jones , P. (1996). Drama as Therapy Theatre as Living. (1st ed.). London: Routledge.

    Kassel, J.D. (1997). Smoking and attention: A review and reformulation of the stimulus-filter hypothesis. Clinical Psychology Review, 17(5), 451-478.

    Katz , S. (2000). Drama and Therapy in education: The double mirror. Accessed 23/Dec/2010 from Http:// www. Badth. Org. uk /Research/,

    Kedem , Y. (1999). Revelation of family secrets of a child with learning disabilities through drama therapy. Accessed 4/Aug/2009 from http:// www. Badth. Org. uk /Research/.

    Kelly, M. (1998). The role of color and shape  in infants attention to                             appearance-function correlations. Infant Behavior and Development,                  19(1), 597.

    Kelly, K., Stephen, L.J., & Brodie, M.J. (2004). Pharmacological outcomes in              people with mental retardation and epilepsy. Epilepsy & Behavior,                      5(1),67-71.

    Kotchobey, B., Washer, E., & Verleger, R. (1997). Shifting attention between global features and small details: an event related potential study. Biological Psychology, 46, 25-50.

    Landy , R. J. (1991). The dramatic basis of role theory. Journal of The Arts in Psychotherapy, 18(1), 29-41.

    Landy , R. J. (1993). Persona and performance: The meaning of role in drama therapy and every day life. (1st ed.). New York: Guilford.

    Landy , R. J., Mclellan , L., & Mcmullian , s. (2005). The educational of the drama therapists: In search of guide. Journal of The Arts in Psychotherapy, 32(4), 272-292.

    Landy, J. L. (2006). The future of drama therapy. The Arts in Psychotherapy,              33, 135-142.

    Langley , D. (1983). Drama therapy and psychiatry. (1st ed.). London: Croom Helm.

    Lemlentyre, L. (2000). Behavior – Mental health problems in young children with intellectual disability the impact a families. (1st ed.).University of              California, USA.

    Lewis , S. (1974). Creative drama in the treatment of emotinally disturbed children from six years of age to pre-adolescence. Australian Occupational Therapy Journal, 21(1), 8-22.

    Lindkvist , M. (1977). The sesame research at goodmayes with long stay schizophrenic patients. Accessed 3lAgu/2010 from http:// www. Badth. Org. uk /Research,

    Lopez, L.B. & Vazquez, C. (2003). Effects of attention process training on cognitive functioning of schizophrenic patients. Psychiatry Research, 119, 41-53. 

    Maccaslin , N. (1981). Dram in education: oppourtunity for social growth. New York: Drama Book Special Lists.

    Mangels, I.A., Picton, T.W., & Craik, F.I.M. (2001). Research report; attention          and successful episodic encoding: an event-related potential study.                      Cognitive Brain Research, 11, 77-95.

     Mangun, G.R., & Buck, L.A. (1998). Sustained visual-spatial attention                       produces costs and benefits in response time and evoked neural activity.             Neuropsychology, 36(3), 189-200. 

    Meldrum , B. (1995). The handbook of dramatherapy. (1st ed.). London: Routledge.

    Moneta, I. Rousseau,C. (2008). Emotional Expression and regulation in a school- based drama workshop for immigrant adolescentswith behavioraland learning difficulties. The Arts inPsychotherapy, 35, 329-340.

    Mcdonald, P.A., & MacLeod, C.M. (1998). The influence of attention at                      encodingon direct and indirect remembering. Acts Psychological, 98 (2),            291-310.

    Merrienboer, A., Van, C. J.G., Schuurman, M.B.M., & Paas, F.G.W.C.                        (2002).Redirecting learners’ attention during training: effects on cognitive            load, transfer test performance and training efficiency. Learning and                   Instruction, 12, 11-37.

    Monno, A., Temprado, J.J., & Zanon, P.G.L. (2002). The attention and                         bimanual coordination dynamics. Acts  Psychological, 110(2-3), 187-211.

    Morgan, R.E., Garavan, H.P., Mactutus, C.F., Levitsky, D.A., Booze, R.M.,                  &Stupp B.J. (2002). Enduring effects of prenatal cocaine exposure on                 attention and research and reaction to errors. Behavioral Neuroscience,              116(4), 624-633.

    Morrison, I. (2001). At attention and intention. Trends in                                              CognitiveSciences,5(9),375-377.

    Morrone, M., Denti, V., &. Spinelli, D. (2002). Color and luminance contrasts             attract independent attention. Current Biology, 12(13),1134-1137.

    Morstad , M. D. (2003). Drama `s role in school counseling.(2nd ed.). London:University of Wisconsin-stout.

    National Association for Drama Therapy. (2008). Drama Therapy with Children           &Addolescents. Accessed 6/June/ 2010, from:www.nadt.org

    National Coalition of Arts Therapy Association. (2003). Drama Therapy.                     Accessed 3/May/ 2009, from http://ncata.com/ drama.htm1.

    O `Doherty , S. (1989). Play and drama therapy with the Down `s syndrome child. Journal of The Arts in Psychotherapy, 16(3), 171-178.

    Orlando, L. (2001). Reversible lesion to study attention. Trends in                                 Neurosciences, 24(11), 635.

    Orsmond, G.I., Seltzer, M.M., Krauss, M.W., & Hong, J. (2003). Behavior                 problems in adults with mental retardation and maternal well-being:                    examination of the direction of effects. Journal mental Retard. 108(4),               257-271.

    Pendzik, S. (2008). Dramatic Resonances: A technique of interventionin drama therapy, supervision, and training. The Arts in Psychotherapy,35, 223-217.

    Pitruzzella, S. (2004). Introduction to Dramatherapy (1st ed). New York: Brunner- Routledge.

    Powell, S., & Bardos, A. (2000). Correlation between intelligence, reading                  achievement and attention measures from a sample of student with basicreading disabilities. Archives of Clinical Neuropsychology, 15(8),695-702.

            Pratt, H.D., Greydanus, D.E. (2007). Intellectual Disability (Mental                    Retardation) in Children and Adolescents. http://www.elsevier.com.

    Reiss , D., Quayle , T., Brett , T., & Meux , C. (1999). Drama therapy for mentally disordered offenders: changes in levels of anger. Journal of European Psychiatry, 11(4), 395-396.

    Rezaiyan, A., Mohammadi, E. & Fallah, P. (2007). Effect of computer game intervention on the attention capacity of mentally retarded children. International Journal of Nursing Practice, 13, 248-288.

    Rodriguez, V., & Freiwald, W. (2002). Dividing attention betweenmotion                 during transparent surface perception. Cognitive Brain Research,                       13(2),187-193.

    Schalock , R.L., Lukasson , R.A.,  Shogren , K.A.,  Borthwick-Duffy ,S.,                    Bradley, V., Buntinx, W.H.E. (2007). The Renaming of Mental                           Retardation: Understanding the Change to the Term Intellectual Disability.         Intellectual And Developmental, 42(2), 116 -124.

    Schechner , R. (1985). Between theatre and anthropology. Philadelphia: University of Pennsylvania.

    Schnee , G. (1996). Drama therapy in the treatment of the homeless mentally ill: Treating interpersonal disengagment. Journal of The Arts in Psychotherapy, 22(2), 53-60.

    Scholl, B. (2001). Objects and attention the state of the art. Cognition,80, 1-46.

    Shalev , E. (1999). Communication and friendship dramatherapy at school. Accessed 19/Agu/2010 from http:// www. Badth. Org. uk /Research/.

    Shea, S.E. (2006). Mental retardation in children ages 6 to 16. Seminar in                   Pediatric Neurology, 13(4), 262-270.

    Silver, L.B. (1989). Psychological and family problem associated with learning         disabilities: assessment and interventions. Journal American Acad Adolese          Psychiatry, 28, 319-325.

    Snow , S. (2000). Ritual, Theatre, therapy. In: P. Lewis, & D. R. Jahnson, (Eds.), Current approaches in Drama therapy: Springfield: Chales C. Thomas.

    Snowden, R. (1999). When paying attention is bad for you. Trends in Cognitive        Scinces, 3(5), 171-184.

    Stavinoha, P.L., & Crook, K. (1995). Response disinhibition in boys with                   attention deficit disorder with and without hyperactivity.  Archives of                 Clinical Neuropsychology, 10(4), 393-394.

    Symons, F.J., Davis, M.L., & Thompson, T. (2000). Self-injurious behavior and        sleep disturbance in adults with developmental disabilities, Research in              Developmental disabilities, 21(2), 115-123.

    Szymura, B., & Ncka, E. (1998). Visual selective attention and personality: An         experimental verification of three models of extra version. Personality and         Individual Differences, 24(5), 713-729.

    US., N. A. O. D. T. (2005). Drama therapy. Accessed 3/May/2010 from http:// www. NADT. org.

    Valente , L., & Fontana, D. (1994). Drama therapist and client: An examination of good practice and outcomes. Journal of The Arts in Psychotherapy, 21(1), 3-10.

    Van de, L.P., Heskes, T., & Gielen, S. (1997).  Task-development learning of           attention, Neural Networks, 10(6), 981-992.

    Vervisch, S., Potgieter, J., & Lagae, L. (2003). Event related potentials during          attention tasks in VLBW children with and without attention deficit                    disorder. Clinical Neurophysiology, 114(10), 1841-1849.   

    Waite , L. M. (1993). Drama therapy in small groups with the developmentally disabled. Journal of Social work with Groups, 16(4), 95-108.

    Walsh , R. T. (1992). A creative drama prevention progrom for easing early adolescent to school transition. Journal of Primary Prenotion, 13(2), 131-147.

    Walsh , R. T., Kosidoy , M., & Swanson , L. (1991). Promoting Social- emotional development through creative drama for students with special needs. Canadian Journal of Community Mental Health, 10(1), 153-166.

    Warger , C. L. (1989). Creative drama for autistic adolescents: Expanding leisure and recreational options. Journal of Child and Adolescent Psychotherapy, 1(1), 15-19.

    Weber , A. M., & Haen , C. (2005). Clinical application of drama therapy in child and adolecent treatment (1st ed.). New York: Brunner- Routledge.

    Wilson, P., & Maruff, P. (1999).  Deficits in the endogenous control of covert          visual  spatial attention in children with developmental coordination                    disorder. Human Movement Science, 18(2-3), 421-442.

    Wood , J., & Lazari , A. (1997). Exceeding the Boundaries. (1st ed.). London: Jessica Kingsley.

    Woods, M. (2000).Mental retardation.Accessed 6/June/2011 from http://                     encarta.msn. com/ text7615522298/ Mentalretardation. htm1.

    آقا عباسی، یدالله. (1384). نمایش خلاق: قصه گویی و تئاترهای کودکان و نوجوانان. (چ. اول). تهران: نشر قطره.

    اسلین، مارتین. (1382). نمایش چیست؟ (شیرین تعاونی، مترجم) (چ. چهارم). تهران: انتشاران نمایش. (تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1981).

    افروز، غلامعلی.(1381). مقدمه ای بر روانشناسی کودکان استثنایی. (چ. اول). تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

    ایروانی، محمود. (1380). روانشناسی تجربی.(چ. دوم). تهران: نشر آروین آویژه.

    براکت، اسکار. (1380). تاریخ تئاتر جهان. (هوشنگ آزادی ور، مترجم) (چ. اول). تهران: انتشارات مروارید. (تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1996).

    جونز، فیل. (1383). تئاتر درمانی و نمایش زندگی. (چیستا یثربی، مترجم) (چ. اول). تهران: نشر قطره. (تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1996).

    خلعتبری، غلامرضا؛ رحمانی، محمد علی و خلعتبری، جواد. (1388). درام درمانی و مدیریت پرخاشگری با رویکرد الگوهای حرکتی- نمایش در ناشنوایان. مقاله ارائه شده در دومین کنگره سراسریهنر درمانی در ایران، تهران.

    دادستان، پریرخ؛ اناری، اکرم؛ صدق پور، بهرام. (1386). اختلال اضطراب اجتماعی و نمایش درمانگری. تهران: فصلنامه روانشناسی ایرانی. شماره 14، صص 123-115.

    داورمنش، عباس.(1382). آموزش و توانبخشی کودکان معلول ذهنی. (چ. دوم). تهران: انتشارات دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی.

    ریچ، پاملا. (1378). اصول بنیادین نمایش خلاق. (یدالله آقاعباسی، مترجم). کرمان: مجله روزبه، پیش شماره اول.44-52.

    ستاری، جلال. (1385). اسطوره و فرهنگ. (چ. اول). تهران: نشر مرکز.

    سیف نراقی، مریم؛ نادری، عزت الله. (1384). نارسایی های ویژه در یادگیری، چگونگی تشخیص و روشهای بازپروری. (چ. سوم). تهران: موسسه فرهنگی انتشارات مکیال.

    عناصری، جابر. (1380). مردم شناسی و روانشناسی هنری. (چ. اول). تهران: انتشارات رشد.

    کی، استنلی. (1384). آزمون شناختی تشخیصی کی. مؤسسه تحقیقاتی علوم رفتاری سینا (روان تجهیز). (نعمت الله زاده ماهانی، مترجم)(تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1982).

    گال، مردیت؛ بورگ، والتر و گال، جویز. (1386). روش های تحقیق کمی و کیفی در علوم تربیتی وروانشناسی. ( احمدرضا نصر و دیگران، مترجمان) (چ. اول). تهران: انتشارات سمت. (تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1947).

    گروتفسکی، یرژی. (1382). به سوی تئاتر بی چیز. (کامران ناظران، مترجم) (چ. اول). تهران: نشر قطره. (تاریخ انتشار به زبان اصلی، 1928).

    گنجی، حمزه. (1385). روان شناسی تجربی کاربردی. (چ. اول). تهران: موسسه انتشارات بعثت .

    هاردمن، مایکل م؛ درو، کلیفورد ج؛ اگن، ام وینستون.(1388). روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی در"جامعه، مدرسه و خانواده ". (حمید علیزاده و دیگران،مترجمان) (چ. اول). تهران: نشر دانژه ( تاریخ انتشار به زبان اصلی: 1948).



تحقیق در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, مقاله در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, پروپوزال در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, تز دکترا در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, تحقیقات دانشجویی درباره پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, مقالات دانشجویی درباره پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, پروژه درباره پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, گزارش سمینار در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, تحقیق دانش آموزی در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, مقاله دانش آموزی در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی, رساله دکترا در مورد پایان نامه اثر بخشی نمایش درمانی بر فراخنای توجه پسران کم توان ذهنی آموزش پذیر مقطع ابتدایی

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول
بانک دانلود پایان نامه رسا تسیس