پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان

word
169
5 MB
31588
1392
کارشناسی ارشد
قیمت: ۱۶,۹۰۰ تومان
دانلود فایل
  • خلاصه
  • فهرست و منابع
  • خلاصه پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان

    پایان نامه جهت اخذ درجه ی کارشناسی ارشد (M.A. )

    گرایش: زبان و ادبیات فارسی

    چکیده         

    پند و اندرز یکی از موضوعات بسیار مهم شعری است. استفاده از این شیوه و ابزار در ادب پارسی و ادب جهانی سابقه ی دیرینه دارد. شاعران برای بیان پند و اندرز از شیوه های مختلفی می توانند استفاده کنند.  

         سعدی از جمله شاعرانی است که در به کار گیری پند و اندرز در آثار خود، هنرمندی و ظرافتی خاص از خویش نشان داده است و به طور کلی از دو شیوی تمثیل و سخنان حکیمانه برای بیان پند و اندرز استفاده کرده است. تمثیل خود نیز به اقسام مختلفی تقسیم شده است.

         این پایان نامه به شیوه ها و شگردهای کاربرد پند واندرز در آثار سعدی می پردازد. برای رسیدن به این هدف، ابتدا شیوه هایی را که سعدی برای پند و اندرز به کار برده  است، یافته­ایم. سپس به ذکر نمونه هایی از آن ها، پرداخته ایم. برای نیل به مقصود، ابتدا با مراجعه به منابع گوناگون، آیات و احادیثی که سعدی با بهره گیری از آن ها به پند و اندرز مخاطب، پرداخته است را یافته ایم و به تحلیل و بررسی آن ها پرداخته ایم سپس تمثیل و اقسام آن را از دیدگاه لغوی و اصطلاحی بررسی کرده ایم و نمونه هایی را از بوستان و گلستان آورده ایم و به بررسی آن ها پرداخته ایم. در نهایت در یک حوزه ی جامع و یکسان به تعریف حکمت، شباهت و تفاوت آن با مثل، ایجاز و طنز پرداخته ایم و در پایان نیز نمونه هایی را از گلستان و بوستان سعدی، برگرفته ایم و بررسی نموده ایم.

    کلید واژه ها: سعدی، بوستان، گلستان، شیوه های پند و اندرز.

     

    مقدمه

    در میان ایرانیان، شاعران نامدار وجاودانی به سان فردوسی، مولوی، سعدی، حافظ، سنایی، نظامی و... وجود دارد که روح انسانی و فرهنگ را تعالی بخشیده اند و با کمال گرایی خود همه ی انسان ها را به خوبی، زیبایی، عزّت، عظمت و پرهیز از هرگونه بدی، دعوت کرده اند و با آثارگران قدری که از خود به یادگار گذاشته اند، موجب فخر ما ایرانیان شده اند و ما به آن ها غرور می ورزیم. و این ارمغان بزرگ آن ها برای ماست. اما این جا سخن از سعدی است که آوازه ی او جهان شمول است و مرزهای ایران را شکسته و گستره ی جهانی را در برگرفته و خود را نه تنها در تاریخ ادب ایران بلکه در ادب جهان، جاودان ساخته است.

         به جرأت می توان گفت که هیچ یک از شاعران و نویسندگان به اندازه ی سعدی در زبان و ادب پارسی، بر زبان، فرهنگ، شیوه ی بیان و تحریر پارسی زبانان حاکم نبوده است و هنوز این حکومت و نفوذ ادبی در نوشتار و گفتار مردم باقی است و این نفوذ مرهون اندیشه و مفاهیم و استواری کلام و سادگی و روانی سخن سعدی ، به ویژه در زمینه ی پند و اندرزهایی اخلاقی در نظم و نثر اوست. می توان گفت سعدی در سراسر قلمرو سخن پارسی یکتا و بی نظیر است. سخنان سعدی که بیشتر آن ها حاوی یک آموزه ی اخلاقی است به شیوه ی سهل ممتنع به کمال رسیده است. این پایان نامه که به شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی پرداخته است در چهار فصل تنظیم شده است:

    فصل اول: باعنوان شرح احوال سعدی تنظیم شده است که شامل مختصری از احوال و زندگی سعدی، ولادت، سفر ها و تاریخ وفات و همچنین سبک و شیوه ی گفتار سعدی می شود.

     

    فصل دوم: با عنوان گفتاری درباره پندواندرز، ضمن تعریف پندو اندرز به بیان وتوضیح پندواندرز در ادب پارسی وهمچنین آثار شیخ اجل پرداخته ایم.

    فصل سوم: شامل شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی است، به شگردها و شیوه هایی پرداخته ایم که شیخ برای بیان نکات اخلاقی خود از آن بهره برده و مخاطب را نصیحت نموده است.

    فصل چهارم: نتیجه گیری و پیشنهادها.

     

    پیشینه­ی تحقیق

    پژوهشگران درباره ی پند و اندرز به تفصیل سخن گفته اند. اما هیچ یک به صورت کلی درباره ی شیوه های پند و اندرز و کاربرد آن در آثار سعدی مطلبی بیان نکرده اند. ولی پیرامون پند و اندرز و شیوه های آن مقاله هایی نوشته شده است که به آن اشاره می شود:

         1- «مقاله ی بررسی کارکرد تمثیل در آثار ادبی تعلیمی به قلم عباسعلی وفایی»که در   نشریه ی پژوهشنامه ی ادبیات تعلیمی، شماره ی هجدهم، در سال 1392 به چاپ رسیده است. نویسندگان در این مقاله ضمن اشاره به این که در هر یک از انواع ادبی، نویسنده و یا شاعر برای بیان مقصود خود از شیوه هایی کمک می جوید، شیوه های بیان در ادبیات تعلیمی را تمثیل، تشبیه تمثیل، استعاره ی تمثیلی، ضرب المثل و حکایات تمثیلی دانسته است.

         2- «مقاله ی اندرز، به قلم دکتر ذبیح الله صفا» که در نشریه ی ایران نامه، شماره ی بیست و هفت در سال 1368 به چاپ رسید. دکتر صفا در این مقاله ، ابتدا با توضیحاتی درباره ی اندرز در ادب پهلوی به این نکته اشاره دارد که هر یک از شاعران پارسی زبان که در دوره­های «چهار تا نهم هجری» می زیسته اند در اشعار خود ابیاتی را آورده اند که رنگ و بوی اندرز دارد، همچنین اشاره می کند که تمامی اندرزهایی که در این دوره داریم، خواه از راه ترجمه از منابع پهلوی و خواه غیر آن ، بر آن است که فرد شیوه ی زندگانی و آداب و رسوم اجتماعی را فرا گیرد، ادب و فرهنگ آموزد، راستی و درستی ورزد.

     

    اهداف تحقیق

     الف-اهداف علمی:

     تبیین جایگاه سعدی در میان گویندگان فارسی زبان.

    ب- اهداف کاربردی:

    از این تحقیق در حوزه های زیر می توان استفادکرد

    1- درحوزه ی ادبیات تعلیمی.

    2- درحوزه ی مباحث زیبایی شناسی.

    روش تحقیق

    این تحقیق که به روش تحلیلی و کتابخانه ای انجام گرفته و سعی شده شیوه ها و شگردهایی را که شیخ شیراز برای بیان اندرزهای خود استفاده کرده است، بیان کنم و برای اجرای آن مراحل زیر را انجام داده ام:

    1- مطالعه ی دقیق بوستان و گلستان، با توجه ویژه به پندو اندرز هایی که در آن وجود دارد.

    2- استخراج شیوه ها و شگردهایی که در کتاب های بوستان و گلستان وجود دارد و سعدی، با به کارگیری آن ها هدف و مقصود خود را دنبال کرده است.

    3- تعریف و شرح شیوه های مختلف پند و اندرز و بیان نمونه هایی از گلستان و بوستان.

     

     

     

     

     

     

     

     

     

                                فصل اول: احوال و زندگی سعدی

    احوال و زندگی سعدی

     

     

     

    در این فصل به شرح مختصری ازاحوال شیخ اجل، سعدی شیرازی می پردازیم و ضمن اشاره به نام و القاب وی، آثار و سوابق مختصری از زندگی وی را ذکر می کنیم:

    1-1- نام، تخلص و لقب سعدی

    در کتاب های تاریخ ادبیات و تذکره ها پیرامون نام و القاب شیخ اختلاف نظرهای بسیاری است. اما آن چه که بین نظرات مختلف مقبول و مشترک و بیشتر مدنظر است، نظر دکتر ذبیح­اله صفا است: «الشیخ الامام المحقق، ملک الکلام، افصح المتکلمین ابومحمد مشرف الدین (شرف الدین) مصلح بن عبدالله بن مشرف السعدی شیرازی»که دقیق ترین شکل اسم و القاب شیخ است.» (صفا، 1373: 584)

         علت تخلص او به«سعدی» بنابر نظر پیشینیان، این است که او نام شاعری خود را از «سعدبن زنگی»گرفته باشد. مرحوم صفا در کتاب تاریخ ادبیات این گونه می نویسد: «بنابر اقوال متقدمین تخلص او به سعدی به خاطر ظهور اوست در روزگار اتابک سعدبن زنگی بن مودود سلغری(599-623) و بنابر نظر ابن الفوطی در کتاب تلخیص مجمع الاداب به علت انتساب سعدی به سعدبن ابی بکر سعدبن زنگی؛ این  نظر مورد قبول محققان معاصر است؛ اما مطلقاً بعید به نظر نمی آید که سعدی نام شاعری خود را از نام سعدبن زنگی گرفته باشد. زیرا در اواخر روزگاران اتابک، جوانی نزدیک به بیست سالگی بود که قاعدتاً با قریحه و استعداد خارق العاده ای که داشت می بایست در همان اوان، آغاز شعر کرده و بنابررسم زمان به لقب شعری(تخلص) حاجت یافته و آن را از نام پادشاه عصر خویش گرفته باشد... .» (همان: 589)

         مرحوم محیط طباطبایی نیز در مقاله ی «نکاتی در سرگذشت سعدی» نظر تازه ای پیرامون شهرت شیخ به «سعدی»آورده: «...تخلص سعدی باید از نسبت خانوادگی او گرفته شده باشد که منسوب به سعد بن عُباده خزرجی صحابی بوده است، چه برخی از احفاد غیور، در سده های اولیه گویا به فارس آمده و در آن جا سکونت گزیده بودند.» (طباطبایی،149:1369)

    اما در مورد لقب سعدی باید گفت که هر ادیب و دوست دار سعدی که آثار وی را مطالعه کرده باشد، هنرمندی و توانایی سعدی را در کلامش دریافته و سلاست و روانی کلام او موجب شده که دریابد صفت «سهل ممتنع» تاچه اندازه برازنده ی سعدی است. جامعیت اندیشه ی والا و هنرمندی سعدی موجب شده که گستره ی کلامش به حدی برسد که برازنده­ترین و سنجیده ترین لقب را به او بدهند.«افصح المتکلمین»به راستی برازنده و شایسته ی اوست.

         یکی از کسانی که این لقب را به سعدی داده، «علی بن احمدبن ابی بکر» معروف به «بیستون» است. او در مقدمه ی خود بر کلیات در ذکر نام و القاب سعدی چنین یاد می­کند:«مولانا و شیخ الشیوخ فی عهده و قدوه المحققین افصح المتکلمین مفخرالسالکین مشرف (شرف) المله والحق والدین مصلح الاسلام و المسلمین شیخ سعدی شیرازی قدس سره.»(صفا، 1373: 588)  

    1-2- تاریخ ولادت

    محیط طباطبایی می گوید: «مدت عمر سعدی که از کی آغاز شده و به کجا پایان یافته است، به عبارت دیگر تشخیص این که کی زاده شده و چند زیسته و کی مرده است. در مأخذ قدیمی تاکنون دیده نشده است.» (طباطبایی، 1366: 195)

         صفا نیز در این مورد می نویسد: «تاریخ ولادت شیخ در مآخذ ذکر نشده است ولی به قرینه ی سخن او در گلستان می توان آن را به تقریب در حدود سال(606 هجری) دانست. وی در آغاز گلستان چنین می گوید: یک شب تأمل ایام گذشته می کردم و بر عمر تلف کرده تأسف می خوردم و سنگ سراچه ی دل را به الماس آب دیده می سفتم و این ابیات مناسب حال خود می گفتم:

     

    هر دم از عمر می رود نفسی 
    ای که پنجاه رفت و در خوابی خجل آن کس که رفت و کار نساخت
     

     

     

     چون نگه می کنم نمانده بسی
     مگر این پنج روزه در یابی
     کوس رحلت زدند و بار نساخت
     

         به تصریح خود شاعر، این ابیات مناسب حال او و در تأسف بر عمر از  دست رفته و اشاره به پنجاه سالگی وی سروده شده است و چون آن ها را با دو بیت زیرین که هم در مقدمه ی گلستان، من باب ذکر تاریخ تألیف کتاب آمده است:

     

    در این مدت که ما را وقت خوش بود مراد ما نصیحت بود و گفتیم
     

     

     

    ز هجرت ششصد و پنجاه و شش حوالت با خدا کردیم و رفتیم
     

         قیاس کنیم، نتیجه چنین می شود که در سال 656، پنجاه سال یا قریب به آن از عمر سعدی گذشته بود و به این تقدیر ولادتش همچنان که گفته ایم در سال 606 یا در زمانی نزدیک به آن بوده است.» (صفا، 1373: 589)

    1-3- دوران طفولیت و نوجوانی شیخ

    «سعدی درشیراز و در میان خاندانی که از علمای دین بودند ولادت یافته است. از دوران کودکی تحت تربیت پدر قرار گرفت و از هدایت و نصیحت او بهره مند گشت ولی در کودکی یتیم شد و پدر را از دست داد و ظاهراً تحت تربیت نیای مادر خود که بنابر بعضی اقوال«سعدبن مصلح الفارسی»پدر قطب الدین بوده قرار گرفت و مقدمات علوم ادبی و شرعی را در شیراز آموخت و سپس برای اتمام تحصیلات به بغداد رفت. این سفر که مقدمه ی سفرهای طولانی دیگر سعدی بود، گویا در حدود سال 621 – 620 هجری اتفاق افتاد. زیرا وی اشاره ای دارد به زمان خروج خود از فارس در هنگامی که جهان چون موی زنگی در هم آشفته بود.» (صفا، 1373: 592)

         «سعدی در مدرسه ی معروف نظامیه ی بغداد به ادامه ی تحصیل پرداخت و در همین شهر بود که خدمت«جمال الدین ابوالفرج عبدالرحمن ملقب به المحتسب»را درک کرد. سعدی از این بزرگ به عنوان«مربی»و«شیخ» یاد می کند.

         اما در واقع مراد سعدی از«شیخ»کسی است که وی را در علوم شرعی در کَنَف تربیت داشت نه در تصوف؛ و نعمت چنین تربیتی نسبت به سعدی برای چند تن از پیران عهد از جمله برای«شهاب الدین سهروردی» حاصل شد. تأثیر نظریات و عقاید سهروردی را در بعضی از اقوال سعدی می توان یافت.» (همان: 594-593)

    1-4- سفرهای سعدی

    «سعدی از همان اوان جوانی روحی، بی آرام داشت و در یک جا پای بند نبود و میل زیادی به گردش جهان و دیدن مردمان داشت تا جایی که بارها در اشعار خود به این نکته اشاره می کند:

     

    به هیچ یار مده خاطر و به هیچ دیار
    چو ماکیان به در خانه چند بینی جور
    زمین لگد خورد از گاو و خر به علت آن

    Abstract

    One important issue of the poem is advice. Using this methodology and has a long history in Persian literature and world literature. Poets express advice of the ways they can use.

    Including poets Saadi advice is to do his works, artistry and elegance has his own specific and overall and remarks of wisdom for the express advice Two-way allegory has used.His allegory is divided also several different types.

    This dissertation methods and tricks used in the works Saadi pays advice. To achieve this aim, Outset the ways, in which Saadi is used for advice, we have. Then to cite examples of them, we paid. To achieve the purpose, the different types allegory and literal and idiomatic examine it from the perspective of the examples discussed Bustan and Gulistan have to have. Ultimately, in a comprehensive and uniform definition of the field of philosophy, as we have discussed the similarities and differences between it and the examples of Golestan and Bustan Saadi In the end, from we have examined.

    Keywords: Saadi, Bostan, Golestan, practices advice
     

  • فهرست و منابع پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان

    فهرست:

    چکیده 1

    مقدمه. 2

    پیشینه ی تحقیق. 4

    اهداف تحقیق. 5

    روش تحقیق. 5

    فصل اول: احوال و زندگی سعدی. 6

    1-1- نام، تخلص و لقب سعدی. 7

    1-2- تاریخ ولادت. 8

    1-3- دوران طفولیت و نوجوانی شیخ.. 9

    1-4- سفرهای سعدی. 10

    1-5- مراجعت به شیراز 11

    1-6- آثار شیخ اجل سعدی. 12

    الف: آثار منظوم. 12

    ب: آثار منثور 13

    1-7- درگذشت و آرامگاه سعدی. 14

    1-8- ممدوحان سعدی. 15

    1-9- سعدی از دیدگاه بزرگان  16

    1-10- سبک و شیوه ی گفتار سعدی در گلستان و بوستان. 17

    فصل دوم: گفتاری درباره ی پند واندرز 24

    2-1- معنای پند و اندرز 25

    2-2- پند و اندرز در ادبیات فارسی. 25

    2-3- پند و اندرز در شعر 27

    2-4- پند واندرز در آثار سعدی. 30

    فصل سوم: شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی. 32

    3-1- بهره گیری از آیات قرآن در بوستان و گلستان. 33

    الف: نمونه های بهره گیری از آیات قرآن در بوستان. 33

    ب: نمونه های بهره گیری از آیات قرآن در گلستان. 38

    3-2- تأثیر پذیری سعدی از نهج البلاغه در بوستان و گلستان. 43

    الف: نمونه های تأثیر پذیری سعدی از نهج البلاغه در بوستان. 44

    ب: نمونه های تأثیر پذیری سعدی از نهج البلاغه در گلستان. 50

    3-3- تأثیر پذیری سعدی از احادیث در بوستان و گلستان. 57

    الف: نمونه های تأثیر پذیری سعدی از احادیث در بوستان. 58

    ب: نمونه های تأثیر پذیری سعدی از احادیث در گلستان. 61

    3-4- تمثیل در بوستان و گلستان. 64

    3-4-1- معانی لغوی تمثیل. 65

    3-4-2- معنای اصطلاحی تمثیل. 65

    3-4-3- هدف از کاربرد تمثیل. 66

    3-4-4- اقسام تمثیل و نمونه های آن در بوستان و گلستان. 67

    3-4-4-1- حکایات حیوانی (فابل) 67

    الف: کاربرد فابل در بوستان. 67

    ب: کاربرد فابل در گلستان. 73

    3-4-4-2- حکایات انسانی(پارابل) 80

    الف: کاربرد پارابل در بوستان. 80

    ب: کاربرد پارابل در گلستان. 92

    3-4-4-3- مثالک (اگزمپلوم) 97

    الف: اگزمپلوم در بوستان. 98

        ب: اگزمپلوم در گلستان. 103

    3-4-4-4- ضرب المثل در بوستان و گلستان. 106

    الف: ضرب المثل در بوستان. 108

    ب: ضرب المثل در گلستان. 118

    3-5- سخنان حکیمانه در بوستان و گلستان. 125

    3-5-1- معنای لغوی حکمت.. 125

    3-5-2- معنای اصطلاحی حکمت.. 126

        3-5-3- معنای مشترک بین مثل و حکمت.. 126

    الف: حکمت در بوستان. 126

    ب: حکمت در گلستان. 129

    3-7- طنز در بوستان و گلستان. 134

    الف: طنز در بوستان. 135

    ب: طنز در گلستان. 142

    3-8- ایجاز در بوستان و گلستان. 146

    الف: ایجاز در بوستان. 147

    ب: ایجاز در گلستان. 149

    فصل چهارم : نتیجه گیری و پیشنهاد ها 154

    4-1- نتیجه گیری و پیشنهادها 155

    منابع. 157

    چکیده انگلیسی. 161

    منبع:

    قران کریم. (1376). ترجمه ی محمد مهدی فولاد وند، تهران، دارالقران،  چاپ سوم.

    برزگر خالقی، محمدرضا ، (1386)، شرح غزل های سعدی، تهران، زوار.

    بهمنیار، احمد، (1381)، داستان نامه ی بهمنیاری، تهران، انتشارات دانشگاه تهران.

    حسن لی، کاووس ،(1380)، فرهنگ سعدی پژوهی، تهران،  انتشارات بنیاد فارس شناسی، جلد اول.

    دانش نامه ی جهان اسلام، (1386)، زیر نظر مصطفی میر سلیم، تهران، بنیاد دایره المعارف اسلامی، چاپ اول.

    دشتی، محمد، (1386)، ترجمه ی نهج البلاغه، مشهد، آستان قدی رضوی، چاپ نهم.

    داودی، محمد، (1389)، تربیت اخلاقی، قم، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، چاپ سوم.

    دو فوشه کور، شارل هانری دو، (1377)، اخلاقیات، ترجمه ی محمدعلی امیرمعزی، عبدالمحمد روح بخشان، تهران، مرکز نشر دانشگاهی.

    دهخدا، علی اکبر، (1377)، لغت نامه، تهران، دانشگاه تهران، جلد پنجم.

    رادویانی، عمربن محمود، (1949)، ترجمان البلاغه، به اهتمام احمد آتش، تهران، چاپ­خانه ی ابراهیم.  

    زرین کوب، عبدالحسین، (1373)، با کاروان حلّه، تهران، علمی.

    زولهایم، رودلف، (1381)، امثال کهن عربی، ترجمه ی احمد شفیعی، تهران، نشردانشگاهی.

    شفیعی کدکنی، محمدرضا، (1370)، صور خیال در شعر فارسی، تهران، آگاه.

    شکورزاده، ابراهیم ، (1382)، دوازده هزار مثل فارسی، تهران ، انتشارات آستان قدس رضوی

    شمیسا، سیروس، (1371)، بیان، تهران، فردوس، چاپ دوم.

    ---------- ، (1375)، بیان و معانی، تهران، فردوس، چاپ دوم.

    صفا، ذبیح الله، (1373)، تاریخ ادبیات ایران، تهران، فردوس، چاپ یازدهم، ج 1/3 و 2/3

    موحد، ضیاء، (1373)، سعدی، تهران، طرح نو، چاپ اول.

    معبودی، زهرا، (1385)، جامعه شناسی در آثار سعدی، تهران، تیرگان، چاپ اول.

    محمدی ری شهری، محمد، (1386)، میزان الحکمه، ترجمه ی حمید رضا شیخی، قم، سازمان چاپ و نثر دارالحدیث، جلد1و2.

    فروغی، محمد علی، (1373)، کلیات سعدی، تهران، تیرگان، چاپ دوم.

    عفیفی، رحیم، (1379)، مثل ها و حکمت ها در آثار شاعران قرن تا یازدهم هجری، تهران، سروش.

    مصلح الدین، سعدی، (1387)، گلستان، تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران، خوارزمی، چاپ هشتم.

    ---------------، ( 1389)، بوستان، تصحیح غلامحسین یوسفی، تهران، خوارزمی، چاپ دهم.

    معین، محمد، (1364)، فرهنگ فارسی، تهران، انتشارات امیر کبیر، ج 1.

    میری، لیلا، (1380)، سعدی، تهران، تیرگان، چاپ اول.

    نیکو بخت، ناصر،(1380)، هجو در شعر فارسی، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول.                 

    یوسفی، غلامحسین، (1369)، چشمه ی روشن، تهران، علمی، چاپ چهارم.

    ------------، (1386 )، کاغذ زر، تهران، سخن، چاپ دوم.

    مقاله ها

    1 - ابوالقاسمی، محسن، (1380)، یسن پنجاه و سوم، فرهنگ، شماره ی 1و2.

    2- پارسا، سید احمد،(1384 )، مثل ها از نگاهی نو، رشد زبان و ادبیات فارسی، شماره ی هفتادوپنج،     صص: 17-4.

    3- جوکار، منوچهر،(1384)، خوش گویی و خوش خویی از منظر سعدی، رشد آموزش زبان و ادب فارسی، شماره ی هفتاد و چهار، صص:21-17.

    4- چوهدری، محمد شریف، ( 1375)، پند آموزی سعدی در تربیت دینی، نامه ی پارسی، شماره ی دوم، شماره ی دوم، صص: 88-56 .

    5- ذوالفقاری، حسن،(1391)، کاربرد ضرب المثل در شعر شاعران ایرانی، پژوهشنامه ی زبان و ادب فارسی، شماره ی اول، صص: 122-95. 

    6- زرقانی، سید مهدی، (1384)، تحلیلی بر مقدمه ی گلستان سعدی، نشریه ی دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی، تبریز، شماره ی چهل و هشت، صص: 152-104.

    7- صفا، ذبیح الله، (1368)، اندرز، ایران نامه، شماره ی بیست و هفتم، صص: 404-383 .

    8 - طباطبایی، محیط، (1366)، نکاتی در سرگذشت سعدی، ذکر جمیل سعدی، صص211-188.

    9- کمالی سروستانی، کورش، (1390)، سعدی شناسی(دفتر چهارم)، شیراز، مرکز سعدی شناسی، چاپ اول.

    10- ماسه ، هانری، (1369)، تحقیق درباره ی سعدی ، ترجمه ی دکتر محمد حسن مهدوی اردبیلی و دکتر غلامحسین یوسفی، تهران، توس.

    11- نورانی، الیاس،(1391)، تحول مفهوم عدالت و رابطه ی آن با سیاست در گلستان سعدی، فصلنامه ی تخصصی سبک شناسی نظم و نثر فارسی، شماره ی دوم، صص:471-461.

    12- فتوحی، محمود، (1383)، «تمثیل، ماهیت، اقسام، کارکرد»، مجله ی دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی، شماره ی 49-47، صص: 177-141.

    13- گذشتی، محمد علی،(1389)، دو خورشید در یک آسمان سنجش اندرزهای فردوسی در شاهنامه وسعدی در بوستان، فصلنامه پژوهشی ادبی، صص: 43-11.

    14- نفیسی، سعید، (1348)، محیط زندگی و احوال و اشعار رودکی، تهران، ابن سینا.

    15- وفایی، عباسعلی، (1392)، بررسی کارکرد تمثیل در آثار ادبی تعلیم، پژوهشنامه ادبیات تعلیمی، شماره هجدهم، صص: 46-23.

    16- یوسفی، غلامحسین، (1350)، جهان مطلوب سعدی در بوستان، دانشکده ی ادبیات و علوم انسانی، شماره ی بیست و شش، صص:284-309.

    17- هادی زاده، رضا، (1363)، سعدی و زبان عربی در آیینه ی گلستان، کیهان فرهنگی، شماره ی ده، صص: 56-42.



تحقیق در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, مقاله در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, پروپوزال در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, تز دکترا در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, تحقیقات دانشجویی درباره پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, مقالات دانشجویی درباره پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, پروژه درباره پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, گزارش سمینار در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, تحقیق دانش آموزی در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, مقاله دانش آموزی در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان, رساله دکترا در مورد پایان نامه شیوه های پند و اندرز در آثار سعدی با تأکید بر بوستان و گلستان

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول
بانک دانلود پایان نامه رسا تسیس