پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد

word
199
322 KB
30609
1393
کارشناسی ارشد
قیمت: ۲۵,۸۷۰ تومان
دانلود فایل
  • خلاصه
  • فهرست و منابع
  • خلاصه پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد

    پایان نامه تحصیلی در مقطع کارشناسی ارشد نمایش

    گرایش  ادبیات نمایشی

    چکیده

     

    آیرونی از تکنیکهای هوشمندانه ای است که نویسندگان و شاعران بزرگ برای عمق دادن به اثر ادبی خود و یا افزایش اثر گذاری آن مورد استفاده قرار می دهند. تکنیکی که در آن نویسنده آیرونیست از ایجاد تضاد وتناقض میان "آنچه می گوید" و "آنچه مقصود واقعی اوست" برای به فکر واداشتن مخاطب و گاهی خنداندن او استفاده می کند. آیرونی در ادبیات کلاسیک ایران جایگاه ویژه ای داشته و بسیاری از شاعران بزرگ فارس زبان نیز از آن بهره برده اند. نمایشهای ایرانی هم در ذات خود نمایشهایی آیرونیک هستند که آیرونی موجود در آنها در روایت و شخصیت پردازی های خاصشان نهفته است. سوال این است که با چنین پشتوانه ای، آیا آیرونی در ادبیات نمایشی متقدم ایران نیز وجود داشته است؟ پرسش دیگری که مطرح است این است که با توجه به اینکه اولین نمایشنامه نویسان ایرانی - میرزا فتحعلی آخوند زاده و میرزا آقا تبریزی - در شرایط خفقان سیاسی و فرهنگی دوران حکومت فتحعلی شاه قاجار به سر می بردند، اگر از این تکنیک در آثار خود استفاده نمی کردند، هیچگاه موفق به خلق نمایشنامه های خود می گشتند؟

    در این تحقیق علاوه بر بررسی انواع آیرونی و کارکرد های آن در نمونه هایی از متون ادبی کلاسیک ایران و بررسی انواع آیرونی و کارکردهای آن در نمایشهای ایرانی، انواع آیرونی و کارکردهای آن در آثار دو نمایشنامه نویس متقدم ایران مورد بررسی قرار گرفته و در مقایسه با شرایط سیاسی و فرهنگی زمان نگارش نمایشنامه های متقدم، روشن می گردد که اگر نمایشنامه نویسان متقدم از این تکنیک استفاده نمی کردند، علاوه بر در خطر افتادن زندگیشان، ادبیات نمایشی ایران نیز، به عنوان خطری برای حکومت، در همان نطفه از بین می رفت.

     

    واژگان کلیدی: آیرونی، ادبیات نمایشی، میرزا آقا تبریزی، میرزا فتحعلی آخوند زاده

    مقدمه

    irony، ‌ تکنیک و صناعتی ادبی  است  که  نوعی دوپهلویی  و تناقض مفهومی را در خود مستتر دارد که باعث می شود نویسنده آیرونیست بتواند مفاهیم مورد  نظر  خود را در لفافه و در پوشش مفاهیمی دیگر به مخاطبش  عرضه کرده و مخاطب از کشف منظور اصلی او از  پس کلام ظاهری،  غرق لذت شود. آیرونی غالباً  خنده آور است و این خنده،  گاه زهر خندی است  بر حماقت کاراکتری  که فکر  می کند همه چیز مطابق خواست او پیش خواهد رفت اما خبر ندارد که تقدیر چیزِ دیگری برایش در  نظر گرفته است.  مخاطب با آگاهی  از این تناقض در جایگاه آگاهی  بالاتری  نسبت به قربانی آیرونی قرار می  گیرد و این جایگاه آگاهی  برتر نسبت به  حقایق  و رخدادهای  پیش  رو،  همان جایگاهی است که بشر  از ابتدای  خلقتش  در پی  دست  یابی  به  آن بوده و هنوز موفق به تکیه زدن به آن نشده  است.

    آنچه که قبل از هر چیز در پیچ و خم درک و بررسی آیرونی به دست می آید،  این است که آیرونی علاوه بر اینکه یک صناعت و فن بی نظیر،  قدرتمند و کارآمد در هنر نمایشنامه و داستان نویسی است،  به نوعی با تفکر و ایدئولوژی هم سر و کار دارد و از جمله مفاهیمی است که در هر زمان،  با توجه به ویژگی ها و خصلتهای انسان آن برهه و شرایط کلی او تعریف می شود و همواره با مسمّا و معنادار است. آیرونی که در یونان باستان با تجاهل و خود حقیر نمایی یک شخصیت نمونه ای کمیک شکل گرفت،  در  "اودیپ شهریار  " همان عصر،  حامل واقعیتی تلخ و تاثر برانگیز درباره یکی شدن شکار و شکارچی (اودیپ و خودش)  و دخالت بی چون و چرای تقدیر و دست بستگی انسان در برابر آن بود.   همین آیرونی که تا قرن بیستم با تعاریف و چارچوبی مشخص و با عنوان آیرونی ابزاری شناخته می شد،  در قرن جدید توانست پارادوکس حیات انسان مدرن را توضیح دهد و اتفاقاً این قابلیت را داشته باشد که دو سوی این معادله بزرگ را تفسیرکند،  یعنی هم تفکر دین مدارانه و هم دیدگاه پوچ گرایانه.

    چنان که امثال کیرکه گارد[1] در رساله دکتری خود با همین عنوان،  آیرونی را مبتنی بر تفکر مذهبی تعریف و تاویل می کند و دیگرانی چون پیروان مکتب مارکسیسم جز پوچی و جبر دنیا و زندگی چیزی در آن نمی بینند. و یا همانگونه که موقعیت آیرونیک موجود در "کمدی اشتباهات" شکسپیر،  قهقهه تماشاگر را به اوج می رساند،  این درک آیرونی موجود در نمایشنامه " درانتظارگودو" بکت است که خنده ای در نهایت تلخی و نا کامی را موجب می شود.

    بنابراین آیرونی از جمله شگردهایی است که کاربرد ساده آن در ساختار یک نمایشنامه لذت بخش و موجب قوت است و هم به وسیله آن در دل آثار پیچیده تر میتوان به حقایق زندگی بشری در هر زمان اشاره کرد و یا آن را به باد انتقاد و حتی سخره گرفت.

    در این  تحقیق در پی  آنیم تا پس از تعریف واژه آیرونی و بررسی سابقه و انواع  آن،  حضور  این تکنیک را  در ادبیات فارسی و  نمایش  های ایرانی -  که  زمینه شکل گیری ادبیات نمایشی ایران هستند – بررسی  کرده و در انتها، ‌آیرونی های نمایشنامه های متقدم ایرانی – آثار  میرزا فتحعلی آخوندزاده و میرزا آقا تبریزی – را ذکر و کارکرد هر کدام از  آنها را بررسی خواهیم نمود.

    فصل اول

    طرح مساله و پرسش های اصلی

    آیرونی irony در فارسی معادل کلامی واژه هایی چون طعنه،  طنز،  ریا،  تقیه،  فریب کاری،  استهزاء،  ایهام و ... است که تمامی این معانی در کنار هم نیز،  باز نمی توانند معنای درست و دقیق آیرونی را به عنوان یک تکنیک سبکی متبلور کنند. آیرونی در ذات خود نوعی ایهام و دوپهلویی دارد که گاهاً می تواند توام با طنز باشد. شاید نزدیکترین واژه فارسی به مفهوم آیرونی،  "کنایه" باشد که البته در بسیاری از فرهنگهای لغات،  اغلب کنایه را به عنوان معادلی برای آیرونی آورده اند. کنایه فارسی تقسیم بندی هایی مانند کنایه از صفت،  کنایه از موصوف وکنایه از فعل،  کنایه قریب و کنایه بعید،  ایماء،  تلویح،  رمز و تعریض دارد،  در واقع تقسیم بندی های کنایه در فارسی بیشتر در کلمات و ترکیبات وجود دارد در حالیکه تقسیم بندی آیرونی بیشتر از لحاظ ساختار و محتواست. آیرونی در واقع،  تضاد ظاهر با واقعیت است. همین ویژگی است که برای آیرونی انواع مختلفی از جمله آیرونی کلامی،  رفتاری،  فلسفی و ... را به همراه می آورد.

    در فرهنگنامه ادب فارسی در تعریف آیرونی آمده است: "در اصطلاح،  شگردی است که نویسنده با توجه به بافت متن،  به کلام یا واقعه ای ظاهراً صریح،  معنایی بسیار متفاوت می بخشد که در آن دریافتی کاملاً مطایبه آمیز از ناهمخوانی وجود دارد. به عبارت دیگر،  آیرونی،  بیانی ادبی است که در لحن آن نوعی دوگانگی وجود دارد،  چنان که نسبت به آنچه گفته شده یا دیده شده،  از جنبه ای دیگر نامعقول یا نامفهوم است یا متضاد و خلاف انتظار. "(انوشه، 1381: 15).

    با توجه به تعریف ذکر شده از آیرونی،  واضح است که به کار بردن واژه "تضاد" هم نمی تواند به طور کامل،  چگونگی شکل گیری موقعیت آیرونیک را توضیح دهد. مقصود نظر از دوگانگی در آیرونی،  تنها تضاد نیست،  گاهاً باید "تناقضی" وجود داشته باشد تا موقعیت آیرونیک شکل بگیرد. تناقضی که در آن امکان جمع اضداد وجود نداشته باشد.  مثلاً آیرونی موقعیت،  آیرونی نهفته در آن شرایطی است که کاراکتر در موقعیتی دو پهلو قرار گیرد. موقعیتی که او را بر سر انتخاب بین دو دلخواسته اش قرار می دهد،  دو دلخواسته  ای که در تناقض با هم قرار دارند و انتخاب یکی مستلزم نابود کردن دیگری است. شکسپیر در آثارش از این نوع آیرونی استفاده فراوانی برده است.

    کاربرد آیرونی،  از قرن هجدهم به بعد،  از طرف اصحاب نقد نو - که به وجود آیرونی در متن به عنوان یکی از اسناد ادبیت آن می نگریستند - به معنی یکی از ابزارهای ایجاد تنش در متن گسترش یافت. آنها معتقد بودند هر متنی دارای تنش است و آیرونی یکی از گونه های این تنش است. تنشی که البته متن را ورای تناقضاتش،  در نهایت به وحدت می رساند.

    آیرونی از دیرباز در ادبیات فارسی نیز وجود داشته و یکی از دلایل اصلی جذابیت آثار،  آیرونیک بودن آنها بوده است. مانند داستان رستم و سهراب،  که جذاب ترین نکته آن،  بی خبری پدر و پسر از هم است در حالیکه خواننده از این رابطه آگاه است. جذاب  ترین نوع آیرونی،  آگاهی مخاطب از بی خبری کاراکترها از واقعیت امری است که در جریان است. رستم و سهراب هر کدام تصوری اشتباه از رقیب خود دارند و فکر می کنند حقیقت آن است که می پندارند،  حال آنکه مخاطب می داند هر دو در اشتباه هستند و واقعیت با چیزی که به نظر می رسد در تضاد محض است. از این دست آیرونی ها در ادبیات فارسی بسیار دیده می شود. به عنوان نمونه ادبیات تمثیلی فارسی نیز نوعی آیرونی در خود دارد: کاراکترها "چیزی" هستند که در واقعیت "آن چیز" نیستند،  بلکه "مجاز"ی اند از آنچه که باید باشند. مسلماً چنین آیرونی هایی در اقتباس های نمایشی از این آثار نیز حضور دارند.

    آیرونی در نمایش  های ایرانی هم حضوری دیرپا دارد. انواع نمایش  های ایرانی،  از نقالی - که بواسطه آیرونیک بودن شاهنامه آیرونی است - تا سیاه بازی و رو حوضی - که پر است از کنایات و شخصیتهای آیرونیک - ،  از تعزیه و شگردهای آیرونیکش برای فاصله گذاری تا بقال بازی و خیمه شب بازی،  همگی دارای ویژگی های آیرونیک هستند. و همین ویژگی های آیرونیک،  دلیل جذابیت،  اخلاق آموزی و اکثراً طنزآمیزی این نمایش  ها می شده است.

    بیشتر نمایشنامه نویسان آیرونیک جهان،  از آیرونی برای جذاب تر کردن متن خود در درجه اول،  و در درجه بعدی برای بیان "آنچه می خواهند وباید بگویند،  اما اجازه ندارند که بگویند" استفاده کرده اند. آیرونی راههای روشنی برای بیان آنچه ناگفتنی است پیش پای نویسنده قرار می دهد. مطرح کردن مسائلی که نباید مطرح می شدند،  به صورتی دو پهلو و دور از صورت اما نزدیک به معنای اصلی،  شیوه رندانه نویسندگان آیرونیک جهان است.

    در ادبیات نمایشی ایران نیز بواسطه پشتوانه غنی ادبیات کلاسیک و آیرونیک فارسی و رواج استفاده از آیرونی در کلام عادی و روزمره مردم و نمایش  های مختلفشان،  انواع مختلف آیرونی دیده می شود که در دهه هایی که نویسندگان و دولت وقت در تعارض قرار می گرفتند،  از سوی نویسندگان،  به قصد بیان آنچه اجازه نداشتند بیان کنند به کار گرفته شده است. هر چند که بسیاری از نمایش  های آیرونیک ایرانی دارای متن مشخص نبوده و به صورت فی البداهه اجرا می شده اند،  آیرونی دیده می شود. می بینیم که آیرونی تنها یک تکنیک نوشتاری نیست،  تکینکی برای به اندیشیدن واداشتن است.

    از مهمترین مقاطعی که میتوان در تاریخ ادبیات نمایشی ایران مورد بررسی قرار داد،  دهه اول تولد ادبیات نمایشی در ایران - به صورت کلاسیک و مطابق با اصول نمایشنامه نویسی کلاسیک جهان - است. همانطور که اشاره شد اغلب نمایش  های ایرانی متن از پیش نوشته شده در قالب نمایشنامه های امروزی نداشته اند. از حدود سال 1200 ه.ش. و بعد از تلاشهای میرزافتحعلی آخوند زاده،  نمایشنامه نویسی به سبک و شیوه کلاسیکش در ایران رواج پیدا کرد. پس میتوان این برهه را دوره تولد ادبیات نمایشی در ایران در نظر گرفت. در این برهه،  شرایط سیاسی خاصی وجود داشت که نویسندگان مجبور بودند در متون خود از آیرونی استفاده کنند. استفاده از آیرونی تا بدانجایی واجب شد که نویسنده ای چون میرزا آقا تبریزی،  خودش را پشت نامی جعلی – میرزا ملکم  خان - پنهان کرد و برای ادامه پیدا کردن فعالیت هایش،   زندگی آیرونیکی برای خود ساخت.

    هر دو نمایشنامه نویس متقدم - میرزا فتحعلی آخوند زاده و میرزا آقا تبریزی - دارای مشاغل دولتی بودند. طبیعی است که به دلیل نزدیکی به حکومت،  بیش از سایرین از فساد و بلوای رایج آگاهی داشته و به دلیل نویسنده بودنشان،  بیش از دیگران مسئولیت مطرح کردن کاستی ها را داشته اند. هر دو نمایشنامه نویس ناچار بودند برای بیان آنچه نامیمون بود راهی پیدا کنند،  راهی که با آن بتوانند هم رسالت خود را به عنوان نویسنده و منتقد اجتماعی به انجام رسانند و هم از شر دولتیان در امان بمانند. هر دوی این نویسندگان به آیرونی پناه بردند.  انواع مختلف آیرونی در آثار این دو دیده می شود که کارکردهای متفاوتی دارند.  

    امید است با بررسی نقش آیرونی در تولد ادبیات نمایشی ایران،  با جنبه ای متفاوت از سبک نمایشنامه نویسان متقدم ایرانی آشنا شده و گونه ایرانی شده آیرونی شناسایی و به عنوان تکنیکی در نگارش نمایشنامه بازشناخته شود. بررسی نحوه خلق موقعیت های آیرونیک در ادبیات نمایشی ایران می تواند نمایشنامه نویسان جوان را با شیوه های بدیعی آشنا سازد تا با استفاده خلاقه از آنها بر جذابیت نمایشنامه های خود بیفزایند.

  • فهرست و منابع پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد

    فهرست:

    مقدمه .................................................................................................... 11

    فصل  اول: کلیات

    1- 1 - طرح مساله و پرسشهای اصلی ............................................................ 13

    1 - 2 - اهداف پژوهش ....................................................................................... 17

    1- 3– پرسشهای کلیدی پژوهش .................................................................... 18

    1 - 4 - فرضیه های پژوهش ...........................................................................  19

    1 - 5 - روش تحقیق ........................................................................................... 20

    1 - 6 - سوابق و پیشینه پژوهش .................................................................... 21

     

    فصل دوم: آیرونی، تعاریف و پیشینه

    الف) آیرونی(تعاریف و عناصر) ............................................................ 23

    2- 1-  مفهوم آیرونی ..........................................................................................  24

    2-2- تاریخچه آیرونی .......................................................................................... 26

    2- 3- عناصر ساختاری آیرونی .......................................................................... 31

    2 - 4 - انواع آیرونی

    2 - 4 - 1 - آیرونی کلامی ................................................................... 37

    2 - 4 - 2 - آیرونی سقراطی ............................................................... 38

    2 - 4 - 3 - آیرونی رادیکال ................................................................. 38

    2 - 4 - 4 -آیرونی غیر شخصی .......................................................... 39

    2 - 4 - 5 - آیرونی ساختاری  ............................................................ 39

    2 - 4 - 6 - آیرونی رمانتیک ................................................................ 41

    2 - 4 -7 - آیرونی موقعیت .................................................................. 43

    2 - 4 - 8 - آیرونی خودکاهی ............................................................. 44

    2 - 4 - 9 - آیرونی نقش ساده لوح ..................................................  45

    2 - 4 - 10 - آیرونی خودزنی ............................................................  45

    2 - 4 - 11 - آیرونی ناهمخوانی ساده .............................................. 45

    2 - 4 - 12 - آیرونی عمومی نمایش ................................................ 46

    2 –3– 13 – آیرونی  نمایشی ............................................................ 46

    2 - 4 - 14 - آیرونی تقدیر (سرنوشت) ............................................ 47

    2 - 4 - 15 - آیرونی حادثه ................................................................. 48

    2 - 4 - 16 - آیرونی کلی (عام، فلسفی) .......................................... 48

    2 - 4 - 17 - انواع آیرونی از نظر ناکس ........................................... 50

    2 –5– آیرونی و  تئاتر و تشخیص آیرونی ...................................................... 51

    2 - 6 - نظریات پیرامون آیرونی

    2 - 6 - 1 - متیو آرنولد،تی. اس. الیوت ............................................ 53

    2 - 6 - 2 - ریچاردز ................................................................................ 54

    2 - 6 - 3 - پیروان نقد نو ....................................................................  55

    2 - 6 - 4 - کیرکه گور .........................................................................  59

    2 - 6 -5 - نورتروپ فرای .....................................................................  65

    2 - 6 - 6 - دی. سی. ماک .................................................................... 68

    2 - 6 - 7 – فروید ................................................................................... 70

    2 - 6 -8 – باختین ................................................................................. 71

    2 - 6 - 9 - پست مدرنیسم  ................................................................ 71

    2-7- پیشینه آیرونی در ادبیات کلاسیک ایران ............................................. 73

    2 - 7 - 1 - آیرونی در شاهنامه .......................................................... 74

    2 - 7 - 2 - آیرونی در آثار عبید زاکانی ........................................... 77

    2 - 7 - 3 - آیرونی در مثنوی مولوی ................................................ 78

     

    ب) ادبیات نمایشی، نمایش ایرانی

    2-8 -  ادبیات  نمایشی ........................................................................................ 82

    9-  نمایش درایران ......................................................................................... 83

    10– پیدایش تئاتر معاصر درایران  ............................................................ 90

     

    ج) آیرونی در نمایشهای ایرانی

    2 - 11 - آیرونی در خیمه شب بازی ................................................. 94

    2 - 12 -  آیرونی در شعبده بازی ....................................................... 95

    2- 13 -  آیرونی در دلقک بازی (مسخره بازی) ............................  96

    2 - 14 - آیرونی در نمایشهای شبیه مضحک (تقلید).................... 97

    2 - 15 -آیرونی در لال  بازی ............................................................ 101

    2 - 16 -  آیرونی در بقال بازی ......................................................... 101

    2 - 17 -  آیرونی درکچلک  بازی .................................................... 103

    2 - 18 - آیرونی در سیاه بازی ........................................................  105

    2 - 19 -  آیرونی در نقالی ................................................................. 110

    2 - 20 - آیرونی در تعزیه و تعزیه مضحک ................................... 111

    فصل سوم: بررسی  انواع آیرونی در آثار نمایشنامه نویسان متقدم ایران ... 116

    الف) زندگینامه و معرفی آثارمیرزافتحعلی آخوندزاده

    3 - 1 – خلاصه ای از شرایط سیاسی اجتماعی برهه زمانی نگارش نمایشنامه های متقدم .................................................................................................................... 118

    3 - 2 - زندگینامه میرزا فتحعلی آخوند زاده ............................................ 127

    3 - 3 - دیدگاه آخوند زاده نسبت به آیرونی ............................................. 130

    3-4- آیرونیهای موجود در نمایشنامه های میرزا فتحعلی آخوندزاده

    3-4-1-  حکایت وزیر خان لنکران یا سراب .................................. 135

    3-4-2- حکایت خرس قولدورباسان یا دزدافکن ........................... 138

    3-4-3- حکایت مرد خسیس یا حاجی قره ................................... 142

    3-4-4- حکایت وکلای مرافعه تبریز ............................................... 143

    3-4-5- حکایت موسیو ژوردان حکیم نباتات ................................ 145

    3-4-6- حکایت ملا ابراهیم خلیل کیمیاگر .................................. 149

     

    ب)زندگینامه و معرفی آثار میرزا آقا  تبریزی

    3 - 5 - زندگینامه میرزا آقا تبریزی ............................................................. 151

    3–6- دیدگاه میرزا آقا تبریزی به آیرونی ..................................................... 155

    3 - 7 - آیرونیهای موجود در نمایشنامه های میرزا آقا تبریزی

    3-7-1- حکایت سرگذشت اشرف خان حاکم عربستان ............. 157

    3-7-2- حکومت زمان خان ................................................................ 158

    3-7-3- حکایت کربلا رفتن شاه قلی میرزا ................................... 160

    3-7-4- حکایت عاشق شدن آقاهاشم خلخالی ............................. 162

     

    نتیجه گیری

    نقش  آیرونی در شکل گیری ادبیات نمایشی در ایران ............................. 164

    منابع و مآخذ ....................................................................................................... 169

    بخش  عملی: نمایشنامه بن بست اعتماد .................................................... 173

     

     

    منبع:

    * آخوندزاده، میرزا فتحعلی(1356). تمثیلات،  محمد جعفر قرچه داغی، تهران، انتشارات خوارزمی،  چاپ اول.

    * آدمیت ، فریدون(1349).  اندیشه های فتحعلی آخوند زاده،  تهران. 

    * آرسی، زینر(1388).  زروان یا معمای زردشتی گری، تیمورقادری، تهران، نشر مهتاب.

    * آرنولد،  متیو(1354).  سهراب و رستم منوچهر امیری،  شیراز،  انتشارات دانشگاه پهلوی، چاپ اول.

    * آرین پور، یحیی(1350). از صبا تا نیما، تهران،  شرکت سهامی انتشارات جیبی.

    * آژند، ‌یعقوب(1385). نمایش در دوره صفوی،  تهران، فرهنگستان  هنر.

    * آقا عباسی، یدالله(1391). دانشنامه نمایش ایرانی (جستارهایی در فرهنگ و بوطیقای نمایش ایرانی)، تهران، نشر قطره.

    * ‌ارسطو(1337). بوطیقا (فن شعر)، فتح الله مجتبایی،  تهران.

    * امجد، حمید(1378).  تئاتر قرن سیزدهم نخستین نمایشنامه های ایرانی به عنوان آغاز گر دوران ادبی جدید، تهران، نیلا.

    * انوشه، حسن (1381). دانشنامه  ادب فارسی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،‌چاپ دوم.

    * ایگلتون، تری(1392). ‌  نظریه  ادبی، عباس مخبر، تهران،‌ نشر مرکز،  چاپ هفتم.

    * بارت، رولان(1378).  درجه صفر نوشتار، شیرین دخت دقیقیان، تهران، نشر هرمس.

    * بکتاش، مایل، غفاری، فرخ(1350). تئاتر ایرانی،  شیراز،  جشن هنر شیراز.

    * بیات،  حسین (1379). طنزهای سیاه،  تهران،  نشر تاخ.

    * بیضایی، بهرام(1379). نمایش در ایران، تهران، انتشارات روشنگران و مطالعات زنان.

    * پاینده، حسین(1385).  نقد ادبی و دموکراسی، تهران، نیلوفر.

    *  تبریزی، میرزا آقا(1335).  چهار تئاتر، م. ب. مومنی،  تبریز،  انتشارات نیل،  نشر ابن  سینا،  چاپ اول.

    * ترخینی،  فایز(1385).  انواع ادب و مکتبهای ادبی،  حسین خانی کلقای، تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی.

    * جنتی عطایی، ایرج(1333).  بنیاد نمایش در ایران،  تهران،  صفی علیشاه.

    * جوادی، حسن(1384). تاریخ طنز در ادبیات فارسی، تهران، کاروان.

    * جهازی، ناهید(1390).  ادبیات نمایشی در ایران از 1299 تا 1320،  تهران، نشر افراز.

    * حاج بابایی، محمد رضا(1386).  ادبیات نمایشی در عصر قاجار، تهران،  نشر خوارزمی.

    * حلبی، علی اصغر(1365).  مقدمه ای بر طنز و شوخ طبعی در ایران،  تهران، پیک ترجمه و نشر.

    * حییم، سلیمان(1384).  فرهنگ معاصر، تهران، فرهنگ معاصر،  چاپ سیزدهم.

    * خجسته کیا(1375). قهرمانان بادپای درقصه ها و نمایشهای  ایرانی، تهران، نشر مرکز.

    * خلج، منصور(1381).  نمایشنامه نویسان ایران از آخوند زاده تا بیضایی، تهران، نشر اختران.

    * داد، سیما(1371).   فرهنگ نقد ادبی، تهران،  مروارید.

    * دبلیو داوسون (1370).   نمایشنامه و ویژگی های نمایشی،  داوود دانشور،  محمود هندیانی،  ولی الله دهقانپور ومنصور ابراهیمی، تهران، انتشارات نمایش،  چاپ اول.

    * راوندی، مرتضی(1354). تاریخ اجتماعی ایران، جلد دهم،  ذیل مدخل اندیشه های آخوندزاده، تهران،‌انتشارات امیر کبیر.

    * رضایی، عربعلی(1382).  واژگان توصیفی ادبیات، تهران،  فرهنگ معاصر.

    * رضوانی، مجید، شیروانلو،  فیروز(1357).  خاستگاه اجتماعی هنرها،  تهران،فرهنگسرای نیاوران.

    * رورتی، ریچارد(1385). پیشامد، بازی،  همبستگی،  پیام یزدانجو، تهران،  نشر مرکز.

    * شمیسا، سیروس(1383).  کلیات سبک شناسی،  تهران،  نشر میترا.

    * شمیسا، سیروس(1368).  نگاهی تازه به بدیع، تهران، فردوس.

    * شهریاری،  خسرو(1365). نمایش، فرهنگ واژه ها، اصطلاح و سبکهای نمایشی، جلد اول، تهران،  امیر کبیر.

    * صدر، رویا(1381).  بیست سال با طنز، تهران،  نشر هرمس.

    * طالبوف،  عبدالرحیم(1346).  احمد،  تهران،  شرکت سهامی انتشارات جیبی.

    * عابدینی، حسن(1391).   سیر تحول ادبیات داستانی و نمایشی (1320 تا 1332) در چارچوب طرح تطور مضامین داستانی گروه ادبیات معاصر،  تهران،  فرهنگستان زبان و ادب فارسی.

    * عظیمی، حسن، دولت آبادی، غلامحسین (1393).  از لاله زار تا شانزه لیزه، تهران،  نشر افراز.

    * غلامی کلشیمی، باقر، مولایی، معصومه، روحانی، سیده زهرا(1390).  گوهر ادب فارسی: شامل نظم فارسی،  نثر فارسی،  آرایه های ادبی،  سبک شناسی و  ... ، تهران، نشر ساکو.

    * غریب پور، بهروز(1390).  تئاتر در ایران، تهران،  دفتر پژوهشهای فرهنگی،  چاپ دوم.

    * فرای، نورتروپ(1377). کالبد شکافی نقد،  صالح حسینی،  تهران، نیلوفر، چاپ اول.

    * کی یرکگور، سورن (1391).  مفهوم آیرونی،  صالح نجفی، تهران،  نشر مینوی فرد.

    * محجوب، محمد جعفر( 1382). ادبیات عامیانه ایران، تهران، نشر  چشمه.

    * محمود، محمود(1361).  تاریخ روابط سیاسی ایران و انگلیس، جلد 1 و 5،  تهران، چاپ اقبال.

    * مصطفوی، خشایار (1391). زایش درام ایرانی (گفتمان روشنفکری در عصر قاجار و رویکرد میرزا آقا تبریزی در تلفیق نمایش ایرانی و تئاتر غربی)،  تهران،  نشر افراز.

    * مقدادی، بهرام(1378).  فرهنگ واژگان نقد ادبی، تهران، نشر فکر روز.

    * موسوی، عبدالجواد(1384).  کتاب طنز=1 The book of Irony، تهران، انتشارات سوره مهر.

    * موسوی گرمارودی، علی(1380).  دگرخند،  تهران،  موسسه مطالعات تاریخ معاصر.

    * موکه، داگلاس کالین (1389). آیرونی، حسن افشار، تهران، نشر مرکز.

    * مومنی، باقر(1351). ادبیات مشروطه،  مقالات میرزا فتحعلی آخوند زاده،  تهران، نشر آوا.

    * میرصادقی، جمال، میر صادقی، میمنت(1377). واژه نامه هنر داستان نویسی،تهران، کتاب مهناز.

    * نوربخش، حسین(1347).  کریم شیره ای دلقک مشهور دربار ناصرالدین شاه،  تهران، سنایی.

    * واعظ کاشفی سبز واری، حسین، محجوب، محمد جعفر(1350).  فتوت نامه سلطانی، تهران،  بنیاد فرهنگ ایران.

    * همایی، جلال الدین(1361). فنون بلاغت ادبی، تهران،‌نشر توس.

     

    مقالات و پایان نامه ها:

    * آیرونی در ساختار مثنوی مولوی بر مبنای نظریه نقد نو،  پایان نامه کارشناسی ارشد زهرا بهره مند،  استاد راهنما دکتر سیروس شمیسا،  استاد مشاور دکتر حسین پاینده،  دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی دانشگاه علامه طباطبایی،  1388.

    * آیرونی و بازتاب آن در گزیده ای از نمایشنامه های معاصر ایرانی،  پایان نامه کارشناسی ارشد راضیه احمدی سعدی،  استاد راهنما دکتر فرهاد ناظرزاده کرمانی،  دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس،  1380.

    *  بقال بازی یک تقلید ازدوران فئودالی،  قطب الدین صادقی،  بولتن سومین جشنواره  نمایهای سنتی، 1370 .

    * بینش و نمایش کنایی،  نورالله نصرتی،  پایان نامه مقطع کارشناسی ارشد سینما،  دانشگاه هنر،  1373.

    *  تقلید،  نمایش موثر و مردم پسند،  ابراهیم نجفی برزگر،   ویژه نامه هشتمین جشنواره نمایش  های سنتی آیینی،  تهران،  مرکز هنرهای نمایش آذر ۷۵،  ۱۳۷۵.

    * A glossary of literary terms, A.H.Abrams, longman publivation. new york,1970.

    * Compass of irony,D.C.Muecke, methuen, new york-london,1980.

    *Dictionary of word literary term, SHiply.

    * The concise oxford dictionary of literary terms, Baldick.


کلمات کلیدی:  آیرونی - ادبیات نمایشی

تحقیق در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, مقاله در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, پروپوزال در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, تز دکترا در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, تحقیقات دانشجویی درباره پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, مقالات دانشجویی درباره پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, پروژه درباره پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, گزارش سمینار در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, تحقیق دانش آموزی در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, مقاله دانش آموزی در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد, رساله دکترا در مورد پایان نامه آیرونی و بررسی نقش آن در شکل گیری ادبیات نمایشی ایران - عنوان پایان نامه عملی بن بست اعتماد

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول
بانک دانلود پایان نامه رسا تسیس