پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی

word
100
1 MB
30001
1393
کارشناسی ارشد
قیمت: ۱۳,۰۰۰ تومان
دانلود فایل
  • خلاصه
  • فهرست و منابع
  • خلاصه پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی

    پایان نامه جهت اخذ درجه کارشناسی ارشد

    رشته روان شناسی عمومی

    چکیده

    هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی با بررسی نقش تعدیل کننده دوز مصرفی است. طرح پژوهش از نوع علی – مقایسه­ای است. جامعه آماری این مطالعه شامل 156 نفر از سوءمصرف کنندگان مواد مخدر است که در هشت مرکز درمان سوءمصرف مواد در شهر سمنان در سال 93 -92 دوره درمان نگهدارنده با داروهای متادون و بوپرنورفین را سپری می کردند. ملاک های ورود شامل سابقه سوء مصرف مواد مخدر تریاک و شیره، مرد بودن، نداشتن اختلالات روان پزشکی جدی، سن 50-18سال، نداشتن بهره هوشی کمتر از 85  در خرده آزمون های کلامی وکسلر بزرگسالان بودند. شرکت کنندگان در گروه درمان متادون (95 نفر) و بوپرنورفین (61 نفر) آزمون های حافظه کاری، حافظه کلامی، حافظه دیداری و آزمون توجه (برو/ نرو) را انجام دادند. داده­ها با مدل تحلیل واریانس چند متغیری تحلیل شدند. یافته­ها نشان داد که گروه تحت درمان بوپرنورفین در حافظه کاری و حافظه کلامی بر گروه تحت درمان متادون برتری دارد. به این ترتیب می توان نتیجه گرفت داروی بوپرنورفین در مقایسه با متادون اثربخشی بیشتری بر عملکردهای شناختی دارد.

    کلمات کلیدی: متادون، بوپرنورفین، عملکردهای شناختی.

    مقدمه

    اعتیاد بیماری مزمن و پیشرونده ایست که با ویژگی هایی هم چون رفتارهای اجبارگونه، وسوسه‏های غیرقابل کنترل، رفتارهای جستجوگرانه مواد و مصرف مداوم آن با وجود پیامدهای زیانبار اجتماعی، روانی، جسمی، خانوادگی و اقتصادی که به همراه دارد، مشخص می شود. امروزه موضوع سوء مصرف مواد و اعتیاد از نگرانی های جدی جوامع مختلف به ویژه کشورهای در حال توسعه است که در آن ها اقدامات چندانی در این خصوص صورت نگرفته است. تمامی صاحب نظران و متخصصان اعتیاد در این نکته اتفاق نظر دارند که سوء مصرف مواد را نمی توان تنها یک مشکل فردی، جسمانی یا اجتماعی صرف دانست بلکه آن را بایستی یکی از بارزترین مشکلات زیستی-روانی –اجتماعی  دانست که می تواند به راحتی بنیان زندگی فردی، خانوادگی، اجتماعی و فرهنگی یک فرد و جامعه را سست نموده و در معرض فروپاشی قرار دهد (رابینسون[1] و بریج[2]،2003). با توجه به رشد روز افزون اعتیاد در کشورهای مختلف، لزوم درمان مناسب تر این بیماری بیشتر احساس میشود. بزرگسالانی که مواد مصرف می کنند اکثراً توانایی تفکر، حافظه و توجه شان ضعیف است. در نتیجه سوء مصرف مواد رفتارهای اجتماعی نامناسبی دارند و کارایی شغلی و ارتباطات فردی شان ضعیف است (ممتازی، جعفری، خسروی ونیک فرجام، 1391 ). درمان اعتیاد از جمله حوزه هایی است که از دیرباز مورد توجه پژوهشگران و بالینگران قرار گرفته است و از آن جائی که این اختلال پیوند مهمی با بسیاری از اختلال های متفاوت روان پزشکی و روان شناسی دارد، ارائه درمان های اختصاصی علاوه بر کمک به کاهش میزان ابتلاء و تداوم این اختلال می توانند به درمان سایر اختلال ها نیز کمک کنند. در همین مورد، مرور پژوهش های انجام شده، نشان می دهند که مداخلات به کار برده شده در درمان اعتیاد نه تنها بر درمان این بیماری بلکه در مورد سایر اختلال های مزمن شبیه به اعتیاد هم مؤثر بوده است مثل بیماری های قلبی – عروقی و دیابت به ویژه آن که این درمان ها به صورت موردی، مورد استفاده قرار گرفته اند به این ترتیب که بر روی علایم بیمارگونی که بیمار در جریان مصاحبه اولیه مطرح می کند، تمرکز می کنند (لشنر، 1999؛ نقل ازحدادی، رستمی، رحیمی نژاد و اکبری،1390 ). لذا درسال های اخیر روش درمان دارویی مانند درمان جایگزینی متادون[3]و بوپرنورفین[4]در سطح کشور و به طور مدون در حال اجرا می باشد. درمان جایگزینی مواد مخدر برای افراد وابسته به مواد مخدر باعث حفظ بیماران در درمان و کاهش سوء مصرف مواد غیر قانونی و جرم و جنایت می شود. در نتیجه سازمان بهداشت جهانی ذکر کرده است که این درمان باید در سراسر جهان در دسترس بیماران سوءمصرف کننده مواد مخدر قرار گیرد (رپیلی، فابریتوس، کالسکا و الهو، 2009).

     

    2-1-  بیان مسأله

    در بسیاری از کشورها در روش های درمان و ساختار مراقبت از معتادان به مواد مخدر در طول دهه گذشته تغییرات قابل توجهی رخ داده است. بعلاوه در برنامه های گذشته برای قطع مواد مخدر در معتادان تأکید بر روی بستری شدن بیماران وجود داشت. ولی درحال حاضر تأکید بر روی درمان جایگزینی و به صورت سرپایی است (مک للان، آرندت ومتزگر،1993؛ ولمر وکوروت،2001؛ ویچن، سابین، اپلت، بکموند، گولز و همکاران، 2005). در درمان جایگزینی هدف قطع مواد مخدر در درجه اول نیست بلکه کاهش خطرات و آسیب هایی است که در ارتباط با وابستگی به مواد مخدر وجود دارد. هم چنین قطع چرخه ی معیوب مصرف مواد و اعمال مجرمانه مربوط به مواد مخدر است. که شامل درمان پزشکی مداوم است و پزشکان هم فرصت های بهتری برای درمان بیماری های روانی و جسمانی مانند هپاتیت و ایدز و غیره خواهند داشت. هدف دراز مدت ترک استفاده از مواد مخدر در بیماران به طور کامل است (ویچن و همکاران ، 2005). در حال حاضر دو نوع اصلی از داروهای در دسترس در درمان جایگزینی وجود دارد. درمان با متادون[5] و بوپرنورفین[6] از روش های درمان دارویی می باشد که به افراد معتاد در کنترل وابستگی شان به مواد مخدر کمک مین ماید (لینگ، چاروسترا، کیم و کلت،1976؛ لیسون- ولف،گودی و اسمال، 2002؛ ماتیک، برین، کیمبر وداویولی، 2004؛ پوسر،  پوسر ومیدیکامنت، 1996؛ سان،کیمی، پری، ماتا و پرتا،1990؛ سویکا، بنزر، بوچبرگر، ولکی و نابار، 1997؛ وال و هاگا، 2003). متادون ماده ی افیونی مصنوعی و آگونیست گیرنده ی مو (µ) است با طول عمر طولانی تر از دیگر افیون ها (مانند هرویین) که یک دوز دهانی آن روزانه از شروع نشانه های ترک مواد افیونی به مدت 24 ساعت یا بیشترجلوگیری می کند. در آزمایشگاه تولید شده و به عنوان نوعی درمان برای وابستگی به مواد افیونی تجویز می شود. متادون اثرات وجدآور دیگر افیون ها را، بی آنکه لزوماً باعث سرخوشی، تسکین یا فقدان حس درد شود، کاهش می دهد (کان ناک، جوارز-گارسیا، جویت، فریو، لیو و همکاران،2007؛ پتیچن، استوهلر، دگلون، لیوتی، والدوگرو همکاران، 2001).

    به عبارت دیگر، با مصرف متادون، احساس وجد و سرخوشی نخواهد شد و احتمال استفاده از افیون های غیرمجاز یا افزایش دوز مصرفی توسط مراجعان کاهش می یابد. درمطالعات متعدد اثر بخشی این درمان با درجات مختلف در ارتباط با حمایت روانی و درمان روانی بیماران وابسته به مواد مخدرنشان داده شده است (لینگ و همکاران،1976؛ سان و همکاران،1990؛ پوسر و همکاران، 1996؛ سویکا و همکاران، 1997؛ لیسون- ولف و همکاران،2002؛ وال و هاگا، 2003؛ ماتیک و همکاران، 2004؛ ویچن و همکاران، 2005). درمان نگهدارنده با متادون[7] در بهبود سلامت روانی و جسمانی، عملکرد اجتماعی، ارتقاء کیفیت زندگی مؤثر است (مستشاری، 1380؛روحانی، سالاریه، عابدی و خیرخواه،  1391؛ دیمایر، وندرپلاپجن لامرتین، ون نیوهیوزن، سابی و همکاران، 2011). افراد وابسته به مواد افیونی، از طریق درمان نگهدارنده با متادون به جایگزینی ثابت از یک ماده مجاز، دسترسی پیدا می کنند. در نتیجه افرادی که تحت درمان هستند، به طور موقتی، از استرس دائمی مصرف مواد افیونی غیر مجازکه اغلب با فعالیت های مجرمانه و فعالیت های جنسی و تزریقی خطرناک همراه است رها می شوند. با استفاده از این نوع درمان، فرد به جای تجربه چرخه دائمی نوسانات خلقی، به حالات خلقی نسبتاً، ثابتی دست می یابد (کان ناک و همکاران، 2007).

    به طورکلی، پژوهش ها حاکی از آن است که افراد تحت درمان نگهدارنده با متادون روزانه زمان کمتری را صرف استعمال مواد مخدرمی کنند. استعمال مواد افیونی غیر مجاز کاهش می یابد. این الگو تا زمانی که افراد تحت درمان هستند ادامه دارد. استعمال سایر مواد هم چون کوکائین، ماری جوانا و الکل کاهش می یابد. زمان کمتری را صرف فعالیت های مجرمانه می کنند. زمان کم تری را صرف معامله مواد می کنند. زمان کم تری را در حبس سپری می کنند. میزان مرگ و میر نسبت به افرادی که تحت درمان نیستند کمتر است. میزان مرگ و میر برای افرادی که تحت درمان نیستند ٣ بار بیشتر از کسانی است که تحت درمان قرار گرفته اند. تزریق و داشتن رفتارهای خطرناک مرتبط با آن کاهش می یابد. کاهش ابتلا به  HIVدر آنها بیشتر است. بهبود عملکرد اجتماعی و افزایش احتمال داشتن شغل تمام وقت در آنها بیشتر است (وارد، ماتیک وهال، 1992؛ نوویک، جوزف وکروکسون،1990؛ بال و رس،1991).

    بوپرنورفین هم مانند متادون یک درمان اثربخش و مؤثر نشان داده شده است. بوپرنورفین آگونیست نسبی گیرنده مو [8]و آنتاگونیست قوی گیرنده کاپا [9]می باشد. آگونیست های نسبی گیرنده مو، به گیرنده مو متصل شده و آن را فعال می کنند، اما این فعال کردن کمتر از آگونیست های کامل صورت می پذیرد. به این معنا که با وجود اپیوئید بودن و داشتن عوارض خاص اپیوئیدها هم چون سرخوشی و تضعیف سیستم تنفسی، حداکثر اثر آن کمتر از آگونیستهای کامل اپیوئید مانند هروئین و متادون است (ویچن و همکاران، 2005؛کاکو و همکاران ، 2003؛ گیرا و همکاران، 2004، کان ناک و همکاران، 2007). به دلیل میل ترکیبی زیاد به گیرنده مو، با اپیوئیدهای دیگر رقابت می کند و اثرات آن ها را بلاک می کند، و موجب جدا شدن مورفین، متادون، و اپیوئیدهای دیگر از گیرنده می‏گردد. به همین دلیل در بیماری که در بدنش مورفین وجود دارد، ایجاد علائم ترک می کند. دیگر آگونیست های گیرنده مو نمی توانند بوپرنورفین را از گیرنده جداکنند، و بنابراین نمی توانند اثر آگونیستی اپیوئید روی گیرنده ای داشته باشند که قبلاً توسط بوپرنورفین اشغال شده است. این مسئله در مورد آنتاگونیست های گیرنده مو نیز صادق است، یعنی نالوکسان و دیگر آنتاگونیست های گیرنده مو نمی توانند بوپرنورفین را از گیرنده جدا کرده و ایجاد علائم ترک کنند. سرعت آهستۀ جدا شدن بوپرنورفین از گیرنده مو مسئول مدت اثر طولانی آن، ایمن بودن در مصرف مقادیر زیاد و وابستگی فیزیکی کم است. به همین جهت می توان آن را یک بار در روز، یک روز در میان یا با فاصله ای طولانی تر تجویز نمود. بوپرنورفین دردوزهای پایین به اندازه کافی اثرات آگونیستی اپیوئید دارد و  بنابراین موجب از بین رفتن علائم  ترک می گردد .با افزایش دوز دارو، اثرات آگونیستی آن به صورت خطی افزایش می یابد تا جایی که به سطح ثابت [10]می رسد و پس از آن افزایش دوز دارو با افزایش اثرات آن همراه نیست. این پدیده را ” اثر سقف[11] “می نامند. به همین دلیل درمقایسه با آگونیست‏های کامل اپیوئید خطر کم تری از نظر سوء مصرف، وابستگی و عوارض جانبی دارد (کومر، والکر وکالینر، 2005؛ والش، گیلسون، جسینکی، استیلتون و فیلیپس و همکاران، 1994).  بوپرنورفین در دوزهای بالاتر، مانند یک آنتاگونیست عمل می کند، یعنی گیرنده ها را اشغال می کند، ولی آن ها را فعال نمی کند، و همزمان آگونیست های کامل را از گیرنده های خود جدا می کند یا آنها را بلاک می کند. بیشترین تأثیر درمانی بوپرنورفین در محدوده 16 تا 32 میلی گرم می باشد و به صورت قرص های زیرزبانی 2 و 8 میلی گرم مصرف می شوند. طبق مطالعات بوپرنورفین با دوزهای متوسط متادون برابری می‎کند (فورد، مورتون، لینتزریس، باری وگرادا، 2004). تجویز بوپرنورفین صرف‎نظر از دوز آن میزان ولع برای مصرف مواد مخدر را در عرض 4 هفته کاهش می‎دهد. تجویز مکرر بوپرنورفین، در فرد ایجاد وابستگی می­کند، اما به دلیل نسبی بودن خاصیت آگونیستی، میزان این وابستگی بسیار کمتر ازآگونیست­های کامل اپیوئیدها است. هم چنین سندرم ترک بوپرنورفین، نسبت به آگونیست­های کامل، شدت کمتر و شروع کندتری دارد. گیرا  و همکارانش(2004 ) ادعا کردندکه مزایای بوپرنورفین بیشتر از متادون است.

    در سال های اخیر روش درمان دارویی مانند درمان جایگزینی متادون و بوپرنورفین در سطح کشور و به طور مدون در حال اجرا می باشد. درمان نگهدارنده با متادون و بوپرنورفین یکی از اقدامات پر اهمیت و کلیدی است که در راستای اهداف کاهش آسیب انجام می شود و امکان استفاده از مواد تزریقی و غیر قانونی را به شدت کاهش می دهد. هم چنین، مصرف منظم و دراز مدت آن ها از عود مجدد و مصرف مواد پیشگیری می کند. به دنبال درمان دارویی معمولاً وضعیت روانی و جسمانی و هم­چنین عملکرد اجتماعی بیمار بهبود می­یابد (اسپکا[12]، فینکبرین، لودیمن، لیفرت،کلویگ و همکاران، 2000؛ به نقل از عبیدی زادگان، مرادی، فرنام،1387). خطر اختلال عصب روان شناختی در سوء مصرف کنندگان مواد مخدر بسیار است (دیویس، لیدیارد و مک میلان، 2002). مطالعات موجود به طور عمده متمرکز بر مقایسه درمان نگهدارنده بوپرنورفین در مقابل درمان نگهدارنده متادون در افراد وابسته به مواد مخدر است. یافته های این مطالعات در بعضی موارد ضد و نقیض است. مطالعات متعدد نشان داده اند که عملکردهای شناختی یعنی زمان واکنش ساده[13] در بیماران تحت درمان با متادون در مقایسه با گروه بوپرنورفین کندتر است و در آزمون توجه (برو / نرو) گروه تحت درمان با متادون در مقایسه با گروه کنترل کندتر بودند هر دو گروه تحت درمان با متادون و بوپرنورفین در حافظه کاری و یادگیری فهرست کلامی[14] در مقایسه با گروه کنترل ضعیف تر بودند (رپیلی، فابریتوس، الهو، سالاسپرو، واهلبک و همکاران، 2007؛ سویکا، 2001). هم چنین بهبود در توانایی تصمیم گیری در افراد تحت درمان با بوپرنورفین بهتر است (پیراستو،2006). این در حالی است که سویکا و همکاران (2005) تفاوت معنی داری را در عملکردهای شناختی ادراک دیداری [15]، توجه انتخابی[16]، هوشیاری[17]، واکنش پذیری[18] و تحمل به تنش[19] در بیماران وابسته به مواد مخدر که به صورت تصادفی در دو گروه متادون و بوپرنورفین اختصاص داده شده بودند پیدا نکردند جز تفاوت در خرده آزمون عملکردروانی حرکتی[20] که در گروه تحت درمان با بوپرنورفین نسبت به گروه تحت درمان با متادون بهتر بود.

     

    [1] -Robinson

    [2] -Berridge

    [3] -Methadone

    [4] -Buprenorphine

    [5] -Methadone

    [6] -Buprenorphine

    [7]- Methadone maintenance treatment (MMT)

    [8] -µ

    [9] -k

    [10] -plateau

    [11] -ceiling effect

    [12] -specka

    [13] -Simple reaction time(RT)

    [14] -Verbal list learning

    [15] -Visual perception

    [16] -Selective attention

    [17] -Vigilance

    [18] -Reactivity

    [19] -Stress tolerance

    [20] -Psychomotor performance

    Abstract

     

    The aim of the present study was comparison the effectiveness of maintenance treatments with Methadone and Buprenorphineon cognitive functions by examining the moderating role of the dosage. The research design was causal-comparative. The statistical  population included 156 drug abusers of   eight Drug Abuse Treatment Centers in Semnan in 2013-2014 who were receiving maintenance treatments with Methadone and Buprenorphine  Entry criteria included :having history of opium  and sap abuse, being male, not  having serious psychiatric disorders, age range of  18-50 years and not getting  IQ of less than 85 in Wechsler  Verbal Subscales for Adults Test. Working Memory Test, Verbal Memory Test, Visual Memory Test  and Attention Test (go / no go) were implemented on participants of Methadone treatment group (95 individuals) and Buprenorphine treatment group (61 individuals). Data were analyzed using multivariate variance analysis model. Results showed participants of the group receiving Buprenorphine treatment are superior than participants of the group receiving Methadone in case of working memory and verbal memory. Thus, it can be concluded that Buprenorphine is more effective on cognitive functions compared to Methadone.

     

    Key words: Methadone, Buprenorphine, Cognitive functions.

  • فهرست و منابع پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی

    فهرست:

     

    فهرست مطالب

    ---------------------------------------------------

    عنوان                                                                                                               صفحه

     

    فصل یکم : کلیات پژوهش

    1-1- مقدمه.................................................................................................................................................... ....2

    2-1- بیان مساّله.........................................................................................................................................................................3

    3-1- ضرورت پژوهش...............................................................................................................................................................10

    4-1- هدفهای پژوهش............................................................................................................................................................11

    5-1- سوال های پژوهش........................................................................................................................................................12

    6-1- متغیرهای پژوهش.........................................................................................................................................................13

    7-1- تعاریف مفهومی و عملیاتی متغیرهای پژوهش.......................................................................................................13

     

    فصل دوم:  مبانی نظری و پیشینه ی پژوهش

    1-2- مقدمه.................................................................................................................................................... 17

    2-2- درمان دارویی........................................................................................................................................ 19

    3-2- درمان نگهدارنده با متادون.................................................................................................................. 19

    4-2- درمان نگهدارنده با بوپرنورفین............................................................................................................. 21

    5-2- فرایندهای شناختی............................................................................................................................... 23

    6-2- توجه...................................................................................................................................................... 23

    7-2-  حافظه.................................................................................................................................................. 25

    8-2- تقسیم بندی حافظه.............................................................................................................................. 26

    9-2- عملکردهای شناختی در بیماران تحت درمان نگهدارنده..................................................................... 28

    10-2- مرور پژوهش های تجربی................................................................................................................... 30

    1-10-2- اثر درمان نگهدارنده با متادون بر عملکردهای شناختی................................................................ 30

    2-10-2- اثر درمانهای نگهدارنده با بوپرنورفین و متادون بر عملکردهای شناختی..................................... 34

    3-10-2- مطالعات مدیریت دارو................................................................................................................... 39

    11-2- خلاصه................................................................................................................................................ 40

     

    فصل سوم:  روش پژوهش

    1- 3- مقدمه.................................................................................................................................................. 45

    2-3-طرح پژوهش........................................................................................................................................... 45

    3-3- جامعه آماری......................................................................................................................................... 45

    4-3- حجم نمونه و روش نمونه گیری.......................................................................................................... 46

    5-3- ابزارهای پژوهش.................................................................................................................................... 46

    1- 5-3- پرسشنامه ویژگیهای جمعیت شناختی.......................................................................................... 46

     2-5-3- آزمون حافظه وکسلر ( فرم الف) ................................................................................................... 47

    3-5-3- آزمون توجه ( آزمون برو/ نرو)......................................................................................................... 47

    4-5-3-آزمون یادداری – دیداری بنتون.................................................................... 48

    5-5-3-آزمون هوش کلامی وکسلر.............................................................................. 49

    6-5-3- چک لیست استاندارد شده مصاحبه روانپزشکی بر اساسDSM-IV............................................ 49

    6-3- روش اجرا و گردآوری داده ها................................................................................................................ 50

    1-6-3- آزمون حافظه کاری.......................................................................................................................... 50

    2- 6-3- آزمون حافظه کلامی....................................................................................................................... 51

    3- 6- 3- آزمون حافظه دیداری.................................................................................................................... 51

    4-6-3-آزمون توجه........................................................................................................................................ 52

    7- 3- روش تجزیه تحلیل داده ها.................................................................................................................. 53

                                                                                                              فصل چهارم: تجزیه و تحلیل داده ها

    4- مقدمه......................................................................................................................................................... 55

    1-4-یافته های توصیفی................................................................................................................................. 55

    2-4- یافته های استنباطی............................................................................................................................. 57

    3-4- خلاصه................................................................................................................................................... 64

     

    فصل پنجم: بحث و نتیجه گیری

    1-5- تبیین یافته های پژوهش...................................................................................................................... 66

    2-5- محدودیت های پژوهش........................................................................................................................ 72

    3-5- پیشنهادهای پژوهش............................................................................................................................. 73

    منابع

    منابع فارسی..................................................................................................................................................... 74

    منابع انگلیسی.................................................................................................................................................. 76

     

    منبع:

     

    منابع فارسی

    استرنبرگ، رابرت. (2006). روان شناسی شناختی، ترجمه سید کمال خرازی؛ الهه حجازی، تهران: انتشارات سمت.

    اتکینسون، ریتا ال؛ اتکینسون، ریچارد سی؛ اسمیت، ادوارد ای؛ بم،داریل ج؛ هوکسما، سوزان نولن.(2000 ). زمینه روان شناسی هیلگارد، ترجمه یوسف کریمی، تهران: انتشارات رشد.

    احمدوند، افشین؛ قریشی، فاطمه سادات؛ سپهرمنش، زهرا؛ موسوی، سید غلامعباس. (1385). بررسی تأثیر مصرف متادون بر افسردگی در معتادان تزریقی زندانی. دو فصلنامه تحقیقات علوم رفتاری، دوره4 ،1و2 ،88-72.

    حدادی، روح الله؛ رستمی، رضا؛ رحیمی نژاد، عباس؛ اکبری، سعید. (1390). اثر بخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری کنترل تکانه بر کاهش تکانشگری، ولع مصرف و شدت اعتیاد در معتادان مصرف کننده کراک- فصلنامه علمی سوءمصرف مواد،سال سوم، شماره 10،210-175.

    روحانی، صمد؛ سالاریه، ایرج؛ عابدی، صالح خیرخواه، فرزان. (1391). بررسی تأثیر درمان نگهدارنده متادون بر کیفیت زندگی افراد وابسته به مواد مخدر. مجله دانشگاه علوم پزشکی مازندران، دوره بیست و دوم ، شماره 87، ص47-55.

    رستمی، رضا؛ حدادی، پروانه. (1384). راهنمای عملی درمان نگهدارنده با متادون. تهران: انتشارات تبلور.

    عبیدی زادگان، افسانه؛ مرادی، علیرضا؛ رابرت، فرنام . (1387). بررسی کارکرد های اجرایی در بیماران تحت درمان با متادون . مقاله پژوهشی اصیل، 3، 75-81.

    فراهانی، محمد نقی؛ کرمی نوری، رضا؛ اوحدی، محمود (1390). روان شناسی، چاپ و نشر کتاب های درسی ایران سهامی خاص.

    کرمی نوری، رضا. (1383). روان شناسی حافظه و یادگیری: با رویکردی شناختی. سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها، تهران: انتشارات سمت.

    گراث - مارنات، گری. (1993). راهنمای سنجش روانی ،مشاوران و روان پزشکان (دو جلد). ترجمه حسن پاشا شریفی، تهران: انتشارات رشد.

    معزز، رقیه؛ پورحسین، رضا؛ بشارت، محمدعلی. (1389). آسیب شناسی حافظه بینایی در بیماران مبتلا به صرع .مجموعه مقالات سومین کنگره انجمن روان شناسی ایران، 5،714-713.

    مستشاری، گلاره. (1380). ارزیابی مقدماتی درمان نگهدارنده با متادون، تهران: سازمان بهزیستی کشور، معاونت امور فرهنگی و پیشگیری.

    ممتازی، سعید؛ جعفری، سارا؛ خسروی، ناصر؛نیک فرجام، علی. (1391).  علم اعتیاد: مواد، مغز و رفتار، موسسه ملی سوءمصرف داروها، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دفتر سلامت روانی، اجتمایی و اعتیاد، تهران: انتشارات سپیدبرگ.

    نوربالا، احمد علی؛ باقری یزدی،کاظم محمد؛ یاسمی، محمد تقی. (1380). نگاهی بر سیمای سلامت روان در ایران. چاپ اول، نشر مؤلف.

    نجاتی، وحید. (1392). ارتباط بین کارکردهای اجرایی مغز با تصمیم گیری پر خطر در دانشجویان، مجله تحقیقات علوم رفتاری، شماره3، ص4 .

     

     

     

    References

    Ball, J.C., Ross, A.(1991). The Effectiveness of Methadone Maintenance Treatment. New York: Springer-Verlag.195-211.

    Bechara, A., Dolan, S., Denburg, N., Hindes, A.,& Anderson, SW.(2001). Nathan PE. Decision-making deficits, linked to a dysfunctional ventromedial prefrontal cortex, revealed in alcohol and stimulant abusers. Neuropsychologia .453-462.

    Byrd, D.A., Robinson-Papp, J., Mindt, M.R., Mintz, L., Elliott, K& et al.(2013). Isolating cognitive and neurologic HIV effects in substance-dependent confounded cohorts: a pilot study. Journal of Neuropsychol Soc 19: 463–473.

    Czuchry, M., & Dansereau, DF. (2003). Cognitive skills training: impact on drug abuse counseling and readiness for treatment. Journal Drug Alcohol Abuse; 29(1): 1-18.

    Comer, S.D., Walker, E.A., & Collins, E.D.(2005). Buprenophine/naloxone reduces the reinforcing and subjective effects of heroin in heroin dependent volunteers. Psychopharmacology (Berl), 181, 664-75.

    Connock,M.,Juarez-Garcia,A.,Jowett,S.,Frew,E.,Liu,Z.,Taylor,RJ.,...& FrySmith,A.(2007). Methadone and buprenorphine for the management of opioid dependence: a systematic review and economic evaluation.Health Technology Assessment,11,9.

    Comer, S.D., Walker, E.A.,& Collins, E.D.(2005).Buprenorphine/naloxone reduces the reinforcing and subjective effects of heroin in heroin dependent volunteers. Psychopharmacology (Berl) ,181, 664-75.

    De Maeyer, J., Vanderplasschen ,W., Lammertyn, J., van Nieuwenhuizen, C., Sabbe ,B.,& Broekaert, E.(2011). Current qualityof life and  its deter -minants   among opiate-dependent individuals five years after starting methadone treatment. Qual Life Res, 20,139–150.

    Darke, S., Sims, J., McDonald, S., & Wickes, W. (2000). Cognitive impairment among methadone maintenance patients. Addiction, 95, 687-695.

    Davis, P. E., Liddiard, H., & McMillan, T. M. (2002). Neuropsychological deficits and opiate abuse. Drug and Alcohol Dependence, 67,105-108.

    Dole - Nyswander, M., & Kreek, M.(1966). Narcotic blockade. Arch Intern Med, 118: 304-309.

    Ford, C., Morton, S., Lintzeris, N., Bury, J., & Gerada. C. (2004). Guidance for the Use of Buprenorphine for the Treatment of Opioid Dependence in Primary Care. 2nd ed. London, UK: RCGP Drug and Alcohol Misuse Training Programme . (www.rcgp.org.uk/pdf/drug_buprenorphine.pdf)

    Giacomuzzi, SM., Thill, C., Riemer ,Y., Garber, K., & Ertl. M. (2008). Buprenorphine-and methadone maintenance treatment: influence on aspects of cognitive and memory performance.Open Addiction journal, 1,5–6.

    Gerra, G., Borella, F., Zaimovic, A., Moi, G., Bussandri, M., Bubici, C., & Bertacca, S.(2004). Buprenorphine versus methadone for opioid dependence: predictor variables for treatment outcome. Drug Alcohol Depend, 75(1): 37–45.

    Harris, DS., Mendelson, JE., Lin, ET.,Upton, RA.,& Jones, RT.(2004). Pharmacokinetics and subjective effects of sublingual buprenorphine, alone or in combination with naloxone - Lack of dose proportionality. Clin Pharmacokinet; 43: 329-40.

    Kakko, J., Svanborg, K.D., Kreek, M.J.,& Heilig, M.(2003). 1-year retention and social function after buprenorphine-assisted relapse prevention treatment for heroin dependence in Sweden, a randomised, placebo-controlled trial. Lancet, 361(9358): 662–8.

    kulesza,k. (2006).Attention-Defict hyperactivity disorder and executive function: potential vulnerability for Bully/ victimization Behavior. A Doctoral Dissertation,The university of texas south western medical center at dallas.

    Ling, W., Charuvastra, C., Kaim, S.C.,& Klett, C.J.(1976). Methady1 acetate and methadone as maintenance treatments for heroin addicts. a veterans administration cooperative study. Arch Gen Psychiatry , 33(6): 709–20.

    Layson-Wolf, C., Goode, J.V., & Small, R.E.(2002). Clinical use of methadone. Journal Pain Palliat Care Pharmacother ,16(1): 29–59.

    Lyvers, M., & Yakimoff, M.(2003). Neuropsychological correlates of opioid dependence and withdrawal. Addict Behav; 28(3): 605-11.

    Mattick, R.P., Breen, C., Kimber, J.,& Davioli, M.(2004). Methadone maintenance therapy versus no opioid treplacement therapy for opioid dependence (Cochrane Review). The Cochrane Library, 4. Chichester, Wiley.

    McLellan, A.G., Arndt, I.O., Metzger, D.S., Woody, G.E.,& O’Brien, C.P.(1993). The effects of psychosocial services in substance abuse treatment. Journal Am Med Assoc, 269: 1953–9.

    McNicolas, L., (2004). Clinical Guidelines for the use of Buprenorphine in the Treatment of Opioid Addiction. U.S. Department of Health and Human Services.

    Novick, D.M., Joseph, H., Croxson ,T.S., et al.(1990). Absence of antibody to Human Immunodeficiency Virus in long-term, socially rehabilitated methadone maintenance patients. Archives of Internal Medicine, 150:97-99.

    Petitjean, S., Stohler, R., Deglon, J.J., Livoti, S., Waldvogel, D., Uehlinger, C.,& Ladewig,D.(2001).  Double-blind randomized trial of buprenorphine and methadone in opioid dependence. Drug Alcohol Depend , 62(1): 97–104.

    Pirastu, R., Fais, R., Messina, M., Bini, V., Spiga, S., Falconieri, D.,& Diana, M.(2006). Impaired decision-making in opiate-dependent subjects: effect of pharmacological therapies. Drug Alcohol Depend, 83:163–168.

    Paulus, MP., Hozack, NE., Zauscher, BE., Frank, L., Brown, GG.,& Braff, DL.(2002). Behavioral and functional neuroimaging evidence for prefrontal dysfunction in methamphetamine-dependent subjects. Neuropsychopharmacology; 26(1): 53-6.

    Poser, S., Poser, W., Medikamente – Missbrauch & Abhängigkeit (1996). Entstehung. Verlauf. Behandlung(Pharmaceuticals and dependence: onset, course, treatment). Stuttgart, Thieme.

    Robinson, T. E., & Berridge, K. C. (2003). Addiction. Annual Review of Psychology,54, 25–53.

    Rapeli, P., Kivisaari, R., Autti, T., Kahkonen, S., Puuskari, V.,... & Kalska, H.(2006). Cognitive function during early abstinence from opioid dependence: a comparison to age, gender, and verbal intelligence matched controls. BMC Psychiatry 6:9 Feb 24.

    Rapeli, P., Fabritius, C., Alho, H., Salaspuro, M., Wahlbeck, K & Kalska, H.(2007).Methadone vs buprenorphine/naloxone during early opioid substitution treatment: a naturalistic comparison of cognitive performancerelative to healthy controls. BMC Clin Pharmacol; 7: 5.

    Rapeli, P., Carola Fabritius, C.,  Kalska, H& Alho, H.(2009). Memory function in opioid dependent patients treated with methadone or buprenorphine along with benzodiazepine:longitudinal change in comparison to healthy individuals. Substance Abuse Treatment, Prevention, and Policy. 4:6. doi:10.1186/1747-597X-4-6

    Rapeli, P., Carola Fabritius, C.,  Kalska, H& Alho, H.(2011). Cognitive functioning in opioid dependentpatients treated with buprenorphine, methadone,and other psychoactive medications: stability and correlates. BMC Clinical Pharmacology, 11:13.

    Rapeli, P., Carola Fabritius, C., Kalska, H& Alho, H.(2012).Do drug treatment variables predict cognitive performance in multidrug-treated opioid-dependent patients? A regression analysis study. Substance Abuse Treatment, Prevention, and Policy, 7:45.

    San ,L., Cami, J., Peri, J.M., Mata, R.,& Porta, M.(1990). Efficacy of clonidine, guanfacine and methadone in the rapid detoxification of heroin addicts: a controlled clinical trial. Br Journal Addict  85(1): 141–7.

    Soyka, M., Banzer, K., Buchberger, R., Völkl, M.,& Naber, D.(1997). Methadone-Substitution Opiatabhängiger (Methadone substitution in opioid dependence). Nervenheilkunde, 16: 347–52.

    Soyka, M., Horak, M., Dittert, S.,& Kagerer ,S.(2001). Less driving impairment on buprenorphine than methadone in drug-dependent patients? Journal Neuropsychiatry Clin Neurosci, 13:527–528.

    Soyka, M., Hock, B., Kagerer, S., Lehnert, R., Limmer, C.,& Kuefner, H.(2005). Less impairment on one portion of a driving-relevant psychomotor battery in buprenorphine- maintained than in methadone-maintained patients. Results of a randomized clinical trial. Journal Clin Psychopharmacol, 25: 490-3.

    Specka, M., Finkbeiner, T., Lodemann, E., Leifert, K., Kluwig, J., & Gastpar, M. (2000). Cognitive-motor performance of methadone-maintained patients-motor. European Addiction Research, 6, 8-19.

    Streel, E., Antoniali, V., Campanella, S.,& et al.(2005). Evaluation of cognitive functioning in 101 patients before opiate detoxification: Implications in setting up therapeutic strategies. Journal Opioid Manag; 1: 49-53.

    Torrens, M., Domingo, A.S., Alonso, J., Castillo, C.,& San, L.(1999). Methadone and quality of life Lancet , 353: 1101.

    Vollmer, H.C.,& Krauth, J.(2001). Therapie der Drogenabhängigkeit. In F Tretter, A Müller (eds) Psychologische Therapie der Sucht (Psychological Therapy of Addiction). Hogrefe. Göttingen, , pp. 395–438.

    Verdejo, A., Toribio, I., Orozco, C., Puente, KL.,& Perez-M.(2005). Neuropsychological functioning in methadone maintenance patients versus abstinent heroin abusers. Drug Alcohol Depend; 78(3): 283-8.

    Wittchen,H., Apelt,s., Buhringer,G., Gastpar, M., Backmund,M., Golz,J.,... &  Soyka , M.(2005). Buprenorphine  and  methadone  in  the  treatment of opioid  dependence : methods  and design of the COBRA study. International Journal of Methods in Psychiatric Research , 14, 1, 14–28.

    Walsh, S.L., Gilson, S.L., Jasinski ,D.R., Stapleton, J.M., Phillips, R.L., Dannals, R.F., ...& London ,E.D.(1994). Buprenorphine reduces cerebral glucose metabolism in polydrug abusers. Neuropsychopharmacology , 10, 157–70.

    Waal, H.&, Haga,E.(2003). Maintenance Treatment of Heroin Addiction: Evidence at the Crossroads. Oslo: Cappelen Akademisk Forlag.

    Ward, J., Mattick, R., &Hall, W.(1992). Key Issues in Methadone Maintenance Treatment. New South Wales, Australia: New South Wales University Press,46-61.



تحقیق در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, مقاله در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, پروپوزال در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, تز دکترا در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, تحقیقات دانشجویی درباره پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, مقالات دانشجویی درباره پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, پروژه درباره پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, گزارش سمینار در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, پروژه دانشجویی در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, تحقیق دانش آموزی در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, مقاله دانش آموزی در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی, رساله دکترا در مورد پایان نامه مقایسه تأثیر درمان های نگهدارنده متادون و بوپرنورفین بر عملکردهای شناختی نقش تعدیل کنندگی دوز مصرفی

ثبت سفارش
تعداد
عنوان محصول
بانک دانلود پایان نامه رسا تسیس